พิมพ์ในแวดวงสำหรับวงการนั้น ไม่ได้มีมาตราฐานอะไรชัดเจน โดยเฉพาะพระกรุ ส่วนใหญ่กำหนดขึ้นจากของที่อยู่ในความครอบครอง และลักษณะพระที่ปรากฏ ส้วนตำหนิจุดตายก็เทียบเคียงเอาจากพระลักษณะเดียวกันหลายๆองค์ โดยดูลักษณะจุดเหมือนร่วมกัน การดูนั้นดูกันแบบ 3 มิติ แล้วจึงมากำหนดว่าพิมพ์นี้ควรมีอะไร ก็ต่างคนต่างดู ต่างคนต่างกำหนด จึงไม่มีมาตราฐานชัดเจน คราวนี้พระองค์เดียวกัน แต่คนดูที่จับหลักต่างกัน ก็เลยเก๊แท้ได้ครับ บ่อยครั้งที่อ้างว่าสากล แต่สากลของใครเล่าครับ การที่อจ.แยกแยะลักษณะออกเป็นหัวข้อก็ดี เพียงแต่ถ้าเป็นนักเล่นก็คงงงๆ แต่ถ้าเป็นนักสะสมก็คงรับไ้ด้ ทุกวันนี้การพิสูจน์พระองค์หนึ่งจากพิมพ์อย่างเดียวทำได้ยากมาก จึงต้องพิสูจน์จากเนื้อพระเป็นหลัก อย่างที่ผมเคยให้ความเห็นเอาไว้ว่า ถ้าพระนั้นมีอายุเกิน 80 ปี(ก่อน2480). พระนั้นก็น่าจะแท้เพียงแต่ต่างวัดกันเท่านั้น อันนี้ดูจากเหตุผลนะครับว่าก่อนปี2480 พระยังไม่ได้มีราคาค่างวดอะไรเท่าไหร่ ดังนั้นโอกาสที่จะทำปลอมคงน้อยครับ ดังนั้นเรื่องพิมพ์พระในวงการที่กำหนดโดยสารพัดเซียน ผมถึงไม่ได้ให้น้ำหนักมากเท่าไหร่ ก็ว่ากันไปตามความเห็นส่วนตัว ไม่จำเป็นจะต้องเชื่อถือก็ได้เพราะผิดหลักกามาลสูตร ...สวัสดี