สวัสดีค่ะด้วยความระลึกถึงยิ่งค่ะ  อาจารย์คุณนายดอกเตอร์

ขอบพระคุณมากค่ะที่อาจารย์แวะมา และรู้สึกดีใจจังเลยที่อาจารย์เรียกชื่อเล่นค่ะ      เอ่อ...  ดิฉันเป็นหน่วยกระแสไฟฟ้ากำลังอ่อน    คาดว่าจะไม่ใคร่แรงเท่าไหร่อะค่ะ  : )

วิทยานิพนธ์ของอาจารย์น่าอ่านมากเลยค่ะ  ถึงแม้ภาษาอังกฤษของดิฉันจะไม่ค่อยแข็งแรง  แต่หากเป็นเรื่องที่ชอบ ดิฉันก็พร้อมที่จะเปิดพจนานุกรมอย่างสนุกสนาน  ถ้าง่วงจริงๆแล้วก็อาจอาศัยหนุนนอนเป็นช่วงๆ ขอบพระคุณที่อาจารย์กรุณาอนุญาตไว้ล่วงหน้านะคะ 

สำหรับ "กระบวนการฝึกผู้เรียนให้เกิดทักษะการรู้เท่าทัน"  นั้น ดิฉันเห็นด้วยกับอาจารย์โดยไม่มีข้อแม้เลยค่ะ  ว่าควรใช้วิธีทำให้  "ครูอาจารย์ผู้สอนมองเห็นแง่มุมอย่างนี้      แล้วแปลงแนวคิดให้เป็นเนื้อหาสอดแทรกอยู่ในการสอนทุกวิชา ....แบบองค์รวม"

เพราะการแยกออกเป็นวิชาเดี่ยวๆแล้วสอนอยู่คนเดียวนั้น  นอกจากจะเป็นการสวนกระแสแล้ว  ยังทำให้ "เหนื่อยยับเยิน : ) " เหมือนที่อาจารย์ว่าจริงๆค่ะ

ดิฉันเขียนนำเสนอเป็น  "สามวิชาฯ"  แต่ในใจในคอก็ยังคิดว่าสามวิชาเหล่านี้อยู่ในวิถีชีวิตคนไทยอยู่แล้ว  เพียงแต่อยากเป็นแนวร่วมช่วยกันสื่อสารให้เกิดการตระหนัก  เข้าใจ  และให้ความสำคัญเป็นที่หนึ่ง    

แม้ไม่มีปัญญาไปขับเคลื่อนผลักดันระบบใหญ่    แต่ที่ทำได้ก็เพียงสื่อสารเล่าเรื่องที่ทำไปเรื่อยๆ  หากสักวันมีเพื่อนที่กำลังทำแบบเดียวกันแวะมา  จะได้ทราบว่ามีเพื่อนแน่ๆ ..  เขาจะได้มีกำลังใจมุ่งมั่นทำต่อไป   

ขอบพระคุณอาจารย์มากสำหรับคำแนะนำและกำลังใจนะคะ : )