ขอขอบคุณคุณยายธี ที่ช่วยให้หัวใจหนุ่มใหญ่ได้กระชุ่มกระชวยขึ้นมาอีกครั้ง คำชมเปรียบเหมือนน้ำทิพย์ชโลมใจ...การสอนที่ถูกต้องคงไม่มีหลักการตายตัวหรอกนะครับยาย...แม้แต่ทฤษฎีวิธีการต่างๆ ก็ต้องนำมาปรับใช้ และปรับปรุงพัฒนาต่อยอดกันทั้งนั้น...

การเรียนของผมเมื่อตอนเป็นเด็กก็โดนอย่างที่คุณยายว่านั่นแหละครับ โดนช็อล์กบ้าง แปรงลบกระดานบ้าง ไม้เรียวบ้าง ไม้บรรทัดตีที่นิ้วมือบ้าง เช่นกัน...แต่ก็ไม่โกรธครูหรอกครับ เพราะเรามันตอบไม่ได้...ทำไงได้ก็คนมันปึกหงะนะ...อิอิอิ...

ยายสบายดีนะครับ...รักษาสุขภาพด้วย...คนเยอรมันเขาก็เก่งกว่าคนไทยนะ สามารถใส่ส้นสูงวิ่งบนลู่วิ่งไฟฟ้าได้เป็นทีมเนาะ...ขอบคุณอีกครั้งครับ