ยังคิดถึงวันแรกที่(ต้อย.รัตนาโกมลวนิช..เพื่อนเปียโต)..จัดการกินกุ้งแม่น้ำตัวโต.ให้เพราะรู้ว่ายายธี..ชอบแถมอยากให้รู้จักกับหลานชายเพราะยายต้อยบอกว่า..ฉันมีหลานอาชีพคล้ายแก..แอะๆๆ..และมันคือบ้าน..ริมแม่น้ำป่าสัก.(ที่บ้านคุณนุชตอนไปอยู่ฝรั่งเศส)..ได้ดีเจ้าค่ะ..จำได้แต่กุ้ง..เพราะมันตัวใหญ่และเติบโตในแม่..น้ำ..เรื่องรสชาดไม่ต้องพูดถึ.ง.....พอพบคุณนุช..เลย..พอได้คลับคล้ายคลับคลากะสถานที่..ที่อยู่ในความทรงจำอันเลอะเลือนของคนแก่๕๕.."มาน้อมรับพระมหากรุณาธิคุณ..ที่เรายังมีกุ้งที่โตไม่ทันกินกันอยู่ทุกวันนี้..เจ้าค่ะ..