สวัสดีจ้ะอ้วน สบายดีใช่ไหม ตอนนี้เรากำลังมาใช้ชีวิตเป็นลูกจ้างอีกครั้งที่รีสอร์ทแห่งหนึ่งชายทะเลที่สวยงามของกระบี่แต่ก็ยังติดต่อกับเพื่อนบ้านชาวนาที่บางระกำ พิษณุโลกอยู่ตลอดเวลา  ได้รับแจ้งเมื่อปลายเดือน ต.ค. 57 ว่าข้าวหอมมะลิของเราออกรวงเกือบหมดแล้วในขณะที่ข้าวไรซ์เบอร์รี่กำลังตั้งท้องใกล้ออกรวง  เราก็เลยยังอบอุ่นใจอยู่เสมอว่าเราจะยังมีข้าวแสนอร่อยปลอดสารพิษต่อไปอีกหลายเดือน  เราขนข้าวกล้องไรซ์เบอร์รี่มาที่กระบี่เกือบ 100 กก. เพื่อแจกจ่ายคนรู้จักและทานทุกวันทำให้รู้สึกใกล้ชิดบ้านอยู่เสมอ

เพื่อนบ้านเริ่มให้ความสนใจการทำนาแบบที่เราทำมากขึ้นเพราะเห็นว่าสามารถปลูกเองขายเองได้ราคาดีแม้ว่าอาจจะต้องทำกิจกรรมหลายอย่างเพิ่มขึ้นเช่นตากข้าว เอาข้าวไปสีที่โรงสี ขนข้าวเข้ากรุงเทพ คัดสิ่งเจือปน บรรจุถุงและนำไปส่งให้ลูกค้า  ช่วงนี้ไม่มีข้าวเหลือขายต้องรอไปจนถึงประมาณกลางเดือนธันวาคมนี้จึงจะเริ่มได้ข้าวจากเพื่อนชาวนาอินทรีย์เข้ามา  พวกเขาหวังว่าเราจะมีส่วนช่วยในการหาตลาดซึ่งเราและภรรยาก็กำลังพยายามอยู่อย่างเต็มที่  แย่หน่อยตรงที่เราต้องมาอยู่ไกลถึงกระบี่ไม่สามารถช่วยได้โดยตรงเหมือนเมื่อก่อน  แต่ก็อาจจะอีกไม่นานนักที่จะได้กลับไปใช้ชีวิตที่หมู่บ้านเหมือนเดิมครับ