สุขใจที่ได้เห็นอุบาสิกามีภูมิรู้ ภูมิธรรมสูงส่ง สามารถอรรถาธิบายหลักธรรมอันสูงส่งทางพุทธศาสนาให้สามารถเข้าใจและนำไปปฏิบัติตามได้...

เห็นด้วยที่ว่าไม่มีอะไรจีรังยั่งยืน...แม้กระทั่งความรัก...ทุกสิ่งอย่างเกิดตามเหตุปัจจัย...อย่างที่อาจารย์อธิบายหรือยกตัวอย่างมาทำให้นึกถึงเรื่องสุวรรณสาม...ที่มีการสอบถามกันในมิลินทปัญหา ว่า ทำไมผู้เจริญเมตตาโดยตลอดถึงถูกธนูต้องกายเอาได้?...คำตอบก็คล้ายกัน คือ...สุวรรณสามไม่ได้เจริญเมตตาพรหมวิหารอยู่ตลอดเวลา เพราะคำนึงถึงภาระหน้าที่ ความรับผิดชอบที่จะต้องมีต่อบุพพการี การตักน้ำ การหาอาหาร นั่นเอง...

มาช่วยเสริมนะครับอาจารย์...ขอบคุณความรู้ดีๆ บันทึกอันงดงามทุกบันทึกที่แอบเข้าไปอ่านมาด้วยครับผม...สาธุ ๆ ๆ