"...เพลงเบา ๆ อากาศเย็น ๆ ของเครื่องปรับอากาศ โน๊ตบุ๊ค 1 ตัว กะสมาร์ทโฟนสองเครื่องที่วางใกล้ ๆ หนังสือดี ๆ หลายเล่มถูกวางซ้อนเตรียมอ่าน เฮ้อ !!! มันเยอะเกินไปป่าว ..."

เยอะเกินไปแน่นอนครับพี่...หากมองตามหลักของการเกิดความคิดหรือเกิดจินตนาการความคิดดี ๆ จากครั้งพุทธกาลนานมาแล้ว...พุทธะเกิดได้เพราะธรรมชาติ ความสงบนิ่ง เสียงลม เสียงสัตว์ตามธรรมชาติ ป่าไม้ ลำธาร เครื่องปรับอากาศ คอมฯ เสียงเพลง โทรศัพท์ หนังสือ...คงไม่ทำให้เกิดสมาธิได้ตามหลักธรรมหรอกครับ...เพราะเหล่านี้คือสิ่งปรุงแต่งและสร้างสรรค์ขึ้นมาทั้งนั้น...

ครูบาอาจารย์ท่านมักให้เราอยู่กับความสงบของธรรมชาติ...การปฏิบัติธรรมต่างๆ จะได้ผลก็ต้องตัดขาดจากสิ่งเหล่านี้...อยู่กับตัวเอง อยู่กับลมหายใจ อยู่กับตัวสติ อิริยา อาการ หากวุ่นอยู่กับสามี ลูกหลาน ครอบครัว อย่างไรก็ยังเป็น..สุก ๆ ดิบ ๆ อยู่ดีครับ...

แต่เราก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงมันได้...เมื่อมีภาวะของความรับผิดชอบ ของหน้าที่ สิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับให้ได้ก็คือ..."ทำใจ"... และ.."เข้าใจ" ว่า "มันเป็นเช่นนั้นเอง" (ตถตา)...แล้วสักพักมันก็จะหายไป...แล้วความสุข(ทุกข์น้อย) ก็จะเข้ามาแทนที่เองครับ...

ไม่ใช่พี่ที่เป็น..ที่พบ...ผมก็เป็น...ก็พบ..เหมือนกัน และน่าจะเหมือนกันทุกคนหรือทุกชีวิตครับผม...