เคยพบท่าน...เมื่อสี่ปีที่แล้วค่ะ..คุณอร..ได้แต่..เฝ้าดูอยู่ห่างๆ..ค่ะ..คุณ...(คิดว่าคงจะไม่ได้พบท่านอีก..ก็ได้แต่เก็บบางสิ่งบางอย่างทีท่าน..กล่าวไว้และออกมาเป็นผลงานที่จารึกในหน้าหนังสือที่หยิบจับได้เมื่อต้องการ...สุดท้ายที่เห็นและนำมาบันทึก..ใจความนั้น..น่าสนใจมากทีเดียว...)

หากเราเป็นพุทธ..ที่ไม่เคย..ฝึกปฏิบัติ..แล้วโวยวาย..ถามหาความสงบสุข..หรือเพียงร่ำเรียนเขียนอ่านเป็นอยู่แค่นั้นกับวิชาความรู้..ที่แบกกันไว้..(....)(รำพึง..อ้ะะๆ)กับตัวเอง...

เราก็คงเข้าไม่ถึง..ว่าที่ท่านกล่าวไว้หมายถึง..อะไร..(ใช่ไหม..?...เป็นคำถามที่คงต้องตอบตน.เป็นการบ้านทุกวัน..(เวลา..ไม่มี..เขาจะกล่าวกันอยู่ทั่วไป..เวลามีไว้นั่งในรถยนต์ที่ติดเครื่องแต่แล่นไม่ได้...แบบในกรุงเทพ..อิอิ)..

ท่านดาไลลามะกล่าวฝากไว้ว่า...ความสงบสุขมิได้เกิดจากคำว่า..อัลล่าห์หรือพุทธรูป..หากขึ้นอยู่กับมวลมนุษย์ที่จะช่วยกันทำให้มีขึ้นมา..

ก็น่าจะจริงของท่าน.....