*ข้าต้อยตามความฝันไปไม่หยุดหย่อน

ข้ารอนแรมไปในความว้าเหว่เดียวดาย

ไกลแสนไกล

ไม่มีวันสิ้นสุด

ยิ่งกว่าซังหญ้าแห้งที่หมุนกลิ้งตามสายสม...

มันช่างตอกย้ำความรู้สึกของครูใจดีในขณะนี้ เฮ่อ

ระลึกถึงเสมอนะคะ