อภิวัลย์ สมคำศรี

รหัส 565740508-7

EX#20  S.4

Happy 8

Happy body

สืบเนื่องมาจากเราเป็นคนที่เป็นภูมิแพ้ และขี้เกียจที่สุดคือการออกกำลังกาย และจะบอกเสมอว่าไม่มีเวลาในการออกกำลังกาย แต่จริงๆอะไม่ใช่ เวลามีมากแต่คนเราส่วนใหญ่จะชอบเอาคำว่า"ไม่มีเวลา"มาอ้าง เป็นภูมิแพ้ค่อนข้างจะรุ่นแรง กินยา ชนิดใหนก็ได้แค่พอทุเลา มีเภสัช พยาบาล หลายท่านมาบอกวิธีในการรักษาดูแลตัวเองก็ไม่หาย วันหนึ่งมีพี่คนหนึ่งที่เป็นคนที่เราแอบรักมาชวนไปเดินแค่เพียงเดินและออกกำลังกายลังที่ทำงาน เล่นกับเพื่อนหลายๆคน ทำให้อาการภูมิแพ้ลดลง พอรุ้สึกว่าดีขึ้นร่ายกายก็ดูสดชื่น และโล่งสบายไม่มีน้ำมูก และเป็นจุดเปลี่ยนของความขี้เกียจ และ เป็นเรื่องราวที่ทำให้เราได้เจอกับคนๆนึงที่ทำให้หัวใจเราโปร่งพอกรุ้สึกรักการออกกำลังกาย และทำให้เรามี Happy Heart อีกด้วยเป็นเสมือนยิงปืนครั้งเดียวได้นก 2 ตัว เป็นอะไรที่มีความสุขทั้งกายและใจ

Happy relex เราเป็นลูกชาวนามีความสุขกับการที่ได้กลับบ้านไปอยู่บ้านกับพ่อกับแม่ และที่ชอบที่สุดคือต้องไปที่ไร่เพราะที่บ้านจะทำไร่อ้อยไร่มันสัมปะหลังและติดกับเขื่อนลำปาว (น่าจัเป็นหลังเขื่อนนะคะ)และจะชอบทำกิจกรรมกับพ่อกับแม่คือปลูกผัก และเมื่อมันออกดอกออกผลมาเราจะนำไปขายตามหมู่บ้านมัและหลังจากที่ปลูหกผักเสร็จ พ่อจะพานั่งเรือไปล่องตามแนวเขื่อนและกระโดดจากเรือลงไปเล่นน้ำกันหลายคน สนุกสนาน มีความสุขเป็นอะไรที่ช่วยทำให้เราไม่ต้องซีเรียส และเป็นการผ่อนคลาย คลายเครียดและที่สำคัญได้ทำกิจกรรมกับครอบครัว

Happy money เป็นเรื่องราวที่พูดไปหลายๆคนอาจจะไม่เชื่อสืบมาจากเราเป็นคนที่เรียนไม่เก่งมาก และครอบครัวก็จนพ่อกับแม่ต้องรับจ้างรายวันเพื่อหาเงินมาส่งเราเรียนจนจบปริญาตรีพอเรียนจบเราจะทำยังงัยเราถึงจะสามารถหาเงินเลี้ยงครอบครัวตอบแทนพ่อกับแม่จะได้มีรถขับ ทำบ้านหลังสวยๆได้ วันนึงมีพี่เดินมาบอกว่าให้ไปสมัครงานกับบริษัทประกันแห่งนึงซึ่ง ณ ตอนนั่นเราไม่เคยคิดสักนิดว่าจะทำงานประกันแต่เนื่องจาก ณ วันนั้นเราไม่มีทางเลือกเนื่องจากเดรดที่จบมาน้อยนิดจึงตัดสินใจทำ และนั่นแระคือจุดเปลี่ยนของชีวิตเราทำงานเพียง 6 เดือนหนูสามารถซื้อรถได้ 1 คัน(ผ่อน 200,000) และเพียง 1 ปีเราสามารถสร้างบ้านหลังสวยถึงจะค่อยๆทำไปทีละนิดแต่สุดท้ายก็ได้บ้านหลังสวย และทำให้ฐานะทางครอบครัวดีขึ้นแม่กับพ่อมีความสุขมีทุกอย่างเหมือนที่ทุกคนมี (แบบพอเพียงนะคะ)ซึ่งจะบอกว่าเป็น Happy family เลยก็ได้เพราะหลังจากที่เราเรียนจบ มีงานทำเป็นหลักเป็นฐานแม่กับพ่อก็มีความสุขและเราก็มีความสุข และได้ดูแลพ่อแม่ให้พ่อแม่สุขสบายหลังจากนั้นเราก็สามารถเก็บเงิน และสร้างฐานะมาได้จนวันนี้

Happy soul เรื่องนี้เป็นเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นซึ่งอาทิตย์ก่อนเราจะย้ายหอซึ่งหอเก่าที่อยู่มาเป็นเวลา 6 ปีซึ่งถือว่าเป็นเวลานานและเราก็ซื้อของเข้าบ้านเยอะมากมีบางอย่างที่ขนกลับบ้านไม่ได้ มีตายายข้างหอฐานะจนมาหนูเลยเอาของที่ขนกลับบ้านไม่หมดยกให้ยายแกหมดเลย ตู้เย็น โต๊ะเก้าอี้ ไมโครเวฟ หนูขนของเสร็จตอนแรกก็นึกเสียดายอยู่นะพอยายแกเดินมาแล้ว"ยกมือไหว้"และก็บอกว่ายายขอบคุณมากเลยนะที่ให้ของยายเยอะขนาดนี้ มองไปในตาแกมีน้ำตาไหลออกมา นะวินาทีนั้นหนูคิดว่าที่หนูคิดเสียดายของที่ยกให้แก ไม่มีเหลือให้แกเลยรุ้สึกอิ่มบุญอิ่มที่เราได้มีโอกาสได้ให้ของแก่คนที่เขาไม่มีโอกาสที่จะมีของเหล่านี้เลย

Happy society จะเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือและชอบซื้อหนังสือมะสะสมจนวันหนึ่งหนังสือที่ซื้อมาเยอะมากสะสมได้เป็นตู้ๆๆเยอะมาแต่ส่วนใหญ่จะเป็นหนังสือที่ให้ข้อคิดหนังสือจิตวิทยา หนังสือเกียวกับประสบการ ของแต่ละผู้เขียนพบเจอแล้วมาเขียนเล่าจนทำให้เราอยากไปสถานที่ต่างๆที่เขาไป และอยากก้าวเดินไปเรื่อยๆ วันหนึ่งนั่งมองหนังสือคิดว่าจะทำอย่างไรกับหนังสือพวกนี้ และอยากให้เพื่อนๆได้อ่านหนังสือพวกนี้บ้าง จึงนึกได้ว่าเราก็เล่น society เยอะมากทำไมถึงไม่ใช้ให้มันมีประโยชน์บ้าง จึงถ่ายรูปลงใน fecbook เพื่อให้เพื่อนๆที่สนใจอ่านหนังสือเล่มใหนที่ตัวเองชอบสามารถเข้ามายืมทาง fecbook ได้ และก็มีเพื้อนเข้ามายืมเยอะมาก รุ้สึกมีความสุขที่เพื่อนๆได้อ่านหนังสือที่เราชอบ และใช้ให้มีประโยชน์มากกว่าการใส่ตู้ไว้เฉยๆ

Happy Brain เราจะเป็นคนที่เรียนไม่เก่งเรียนก็เรื่อยเปื่อยเล่นๆๆไม่ค่อยสนใจ เรื่องเรียนเลยเพื่อนๆพูดอะไรก็ไม่รุ้เรื่องจนวันหนึ่งเราเลยรุ้สึกว่าเอ้ยทำไมเราโง่แบบนี้ จนไปวัดได้เห็นเด็กวัดคนหนึ่งเขานั่งอ่านหนังสืออย่างตั้งใจ เขาเลยบอกว่าเขาจนไม่มีโอกาศได้เรียนต่อจบแค่ ม.6 เขาจึงพยายามที่จะเรียนรู้ด้วยการอ่านหนังสือพูดอะไรไปเขาก็รู้ไปหมด จนเรากลับมาคิดว่าเรามีโอกาสเรียนรู้ทำไมเราถึงไม่เรียนรู้ หลังจากวันนั้นมาจึงพยายามค่อยๆอ่านหนังสือทีละนิดโดยเริ่มต้นจากหนังสือที่เราชอบอ่านก่อน และอ่านไปทุกๆเล่มที่มีอยู่ห้อง จนทุกวันนี้ในสมองมจำหนังสือได้แทบทุกเล่ม