กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์วรภัทร ครับ
- ดีมากๆ เลยครับ บอกได้อีกแล้วครับ ว่าโดนเต็มรังใจอีกแล้วครับ
- ผมได้มีโอกาสอ่านเรื่องของพี่ชาย Handy เรื่อง ไม้เขี่ยหมาเน่า ก็คิดเรื่องหนึ่งออกเกี่ยวกับการศึกษาไทย พอได้มาอ่านเรื่องนี้ที่อาจารย์เขียนแล้ว ผสมกับแนวคิดเดิมที่เคยคิดไว้แล้ว ทำให้ผมรู้สึกมากขึ้นเข้าไปใหญ่เลยครับ ว่าปริญญาที่จะได้ออกมาจะเรียกว่าอะไร
- ไม่ทราบว่าท่านอื่นคิดอย่างไร แต่ผมขอบอกว่า สิ่งที่ผมคิดคือ ปริญญาหมาเน่า....
- ไว้ผมค่อยเขียนบทความนี้ขยายความเพิ่มเติมครับ คำนี้ใช้ได้ทุกที่ที่มีคุณสมบัติครบตามนั้น
- เห็นด้วยทุกประการกับที่อาจารย์เขียนไว้ และสอดคล้องตามหนังในบทความก่อนที่อาจารย์ได้เขียนไว้ด้วยครับ
- ผมคิดว่า หากการศึกษาในระบบยังไม่ตื่นได้ทันตามเวลาอันควร อาจจะเกิดฟองสบู่ทางการศึกษาก็ได้ครับ การศึกษาแบบธรรมชาติ แบบชุมชนศึกษา แนวทางเศรษฐกิจพอเพียง จะเป็นทางออกที่ยั่งยืนที่สุด ท้ายที่สุดแล้ว เรียนสูงก็คืนสู่สามัญ กระดาษมีไว้แค่ประดับตู้เพื่อรอวันพังลงมาทับผู้ชื่นชม
- ผมคิดว่าตอนนี้ หล่อสังคมนิยมได้เริ่มแบ่งตัวแล้ว ตามแบบคลื่นน้ำ เปลี่ยนไปเรื่อย สูงลงมาต่ำ ต่ำขึ้นไปสูง
- กราบขอบพระคุณมากครับ