I agree with sr. that  "Samadhi keeps us on a narrow road and sati keeps our eyes open to the world around us!"  

"แต่หากมองย้อนมาดูตัวเองจริงจังในบางเวลา ในบางวัน เห็นความเปลี่ยนไป ด้วยโลกสิ่งแวดล้อมที่ดึงเอาความอยากมีอยากได้ทั้งหลาย มาหลอกล่อ หรือจะเรียกว่าหลงปีนป่าย แข่งขัน ในโลกแห่งความเป็นจริงหรือคือ นี่คือความจริง...และการที่ได้ค้นพบความสงบเมื่อตอนป่วยนั้นคือ การกลัวตาย อย่างที่เพื่อนบางคนบอกไว้กลัวตาย เลยกระเสือกกระสนเอาตัวเองเข้าหาธรรมะ...แต่พอหายเป็นปกติก็หลงลืมตัวตนแม้จะหันกลับมาอ่านบ้าง แต่ความตั้งใจจริงจังเปลี่ยนไป"  นี่คือ ความคิดที่ถูกทางครับ

ที่จริงไม่ใช่เรื่องยากเหมือนที่ศาสนาสอนกัน มันอยู่ในตัวเรานี่เอง แต่เราไม่เข้าใจ ไม่ใส่ใจต่างหาก ผู้ที่จะใช้สติได้ดีคือ รู้เฉพาะหน้าให้ทันตามประสาททั้งห้าครับ และกำหนดเอางานหรือกิจใดเป็นแกนงานนั้น จิตก็จะแน่วแน่หนึ่งเดียว แต่ก็ลื่นไหลได้ง่าย ต้องหมั่นฝึกให้เข้มข้นไปอีก หากจะอิงในฐานศาสนา ที่จะสร้างปัญญาครับ  ขอให้หมั่นตริตรองมองตัวให้ทั่วฐานนะครับ สู้ๆๆๆครับพี่