หลวงปู่เพิ่งสอนผม และญาติโยม มา ..............

หลวงปู่ถาม:  เราจะหาเงินมามากมายไปทำไม?  ท้ายที่สุดมีอะไรที่เราเอาไปได้บ้าง? (แล้วเมื่อไหร่ เท่าไหร่ถึงจะพอ แล้วมันจะจบลงตรงไหน หรือเราต้องตั้งเวลา "พอ" เมื่อไหร่ ? อันนี้ผมถามต่อ 555)

จริงๆแล้วเราได้ยินคำพูดเหล่านี้มามากครั้งเต็มที ผมเชื่อว่า.  ......  

อีกนัยหนึ่งที่หลวงปู่ชี้ คือ เมื่อไหร่ เราจะคิดได้ เลือกได้ว่า จะย้ายบ้านทางโลก (สมมุติ) ซึ่งมีคำวา "อยาก" นำหน้า ........ย้ายมาอยู่ทางธรรม (วิมุติ)  ซึ่งจะมีคำว่า "พอ" ซะที ........  ยากเนาะพี่? (ถ้าทำได้คงไม่มานั่งพิมพ์ๆอยู่อย่างงี้หรอก 555)

หลวงปู่สอนปิดท้าย (สำหรับผมว่า หลวงปู่แซว!!?? ให้คิด)

...หลวงปู่ใช้คำพร้องเสียงของภาษากลางกับ คำพูดภาษาอีสาน   .........

"ฮู้แล้วละ"  ซึ่งหมายถึง เรื่องที่บอกมานั้น ฉันรุ้แล้ว เข้าใจแล้ว (ถ้าทำเสียงรำคาญก็หมายถึง รู้แล้วไม่ต้องมาบอกอีก) ซึ่งภาษากลางก็จะพูดว่า " ฉันรู้แล้วหละ "

หลวงปู่ : " .....ที่บอกนี้ว่า  ถือของนี่มันหนัก ก็ให้วางมันซะ ...... คนคึซิ (ก็จะ)ตอบว่า ..' ฮู้แล้วละ ' "   

หลวงปู่: ย้ำคำว่า "  ..' ฮู้แล้วละ  ..' ฮู้แล้วละ ...."  

ซึ่งจริงๆแล้ว หลวงปู่แซวว่า เรื่องทุกเรื่องก็รู้หมดแล้ว นักปฏิบัติเราควรที่จะ ..."ละ" กันได้แล้ว............รู้แล้ว  " ละ "  .............."ฮู้แล้วละ"     555555

//  ยาวแต่ตอบไม่รู้เรื่อง 5555  ขอเอาไปลงในบันทึกผมนะครับ 555 //