เป็นบันทึกที่สะท้อนมุมมองได้หลากหลาย การแก้ไขปัญหาคงต้องเป็นแบบที่อ.หมอป๊อบว่าไว้นั่นแหละ...คนเรา "อวิชชา" หรือ "โมหะ" มันครอบงำ พระท่านมักพูดว่า "จิตบางทีก็เป็นพระ บางขณะก็เป็นมาร บางอาการก็เป็นพรหม บางอารมณ์ก็เป็นเปรต บางเหตุเป็นมนุษย์ บางทีต่ำสุดเป็นสัตว์เดรัจฉาน" พวกที่ข่มขืนแล้วฆ่าก็จะเป็นพวกมาร พวกเปรตและพวกสัตว์เดรัจฉานนี่แหละครับ ต่ำสุด ๆ สามารถทำอะไรที่ผิด ๆ ลงไปได้อย่างน่ากลัวที่สุด...

 คงเป็นการยากที่เราจะช่วยกันสร้างกำลังใจให้คนพวกนี้หรือทุก ๆ คน เข้มแข็ง อดทน ชนะข้าศึกในใจได้ แต่ก็ไม่ควรที่จะปล่อยปละละเลย โดยที่ไม่คิดทำอะไรกันเสียเลย ต้องทำต้องคิด ต้องเริ่มกันแล้วครับ มิเช่นนั้นก็คงจะเกิดปัญหาในทำนองเดียวกันนี้ขึ้นอีกเรื่อย ๆ ...

สิ่งหนึ่งที่เรามองข้ามและลืมพูดถึงกันคือ "สังคมสอดส่อง" ทุกวันนี้ต้องช่วยกันสร้างกระแส สังคมสอดส่อง สังคมดูแลกันเอง สังคมที่ไม่แล้งน้ำใจ เกิดอะไรขึ้น อย่าทำตัวเป็น "จ่าเฉย" ที่ไม่รู้ทุกข์รู้ร้อน เกรง กลัว ต่อผู้ทำผิด เราต้องช่วยกันดูแล แจ้งความ จับกุม หรือช่วยกันควบคุมผู้กระทำความผิด อย่าปล่อยให้คนชั่วลอยนวล หากคนชั่วทำแล้วสามารถลอยนวลได้  ต่อไปก็จะย่ามใจและกระทำชั่วอีก ต้องสร้างกระแสสังคมสอดส่อง สังคมของคนไทยดั้งเดิมที่ไม่แล้งน้ำใจฟื้นคืนมาให้ได้ครับ