เมื่อตอนเด็ก ชอบเวลาฝนตกมาก...พ่อจะชวนจุดไฟเผาหัวมัน...หอม...พี่น้องแย่งกันกิน..มันร้อน...พ่อก็จะลำเอียงส่งให้ลูกรักคือดิฉั้นเสมอ...ดิฉั้นก็จะยืดๆ ใส่พี่น้องเห็นมั้ย...พ่อรักฉั้น..ไม่ต้องแย่งก็ได้...ประมาณว่าร้ายตั้งแต่เด็ก...โตขึ้นมามีลูก...เวลาฝนตกเธอจะกลัวและชวนแม่มาอยู่ใกล้...ไม่มีกิจกรรมเผาหัวมัน...ผิงไฟเล่นกัน....แม่อดทำทุกสิ่งทุกอย่าง...นอนกอดกันอยู่นั่นแหล่ะ.....จะมีรายการกินคือต้มมาม่ากิน....ต่างไปมาก....แต่ทว่ามีเสียงใสๆ แม่อึ่งอ่างทำไมมันไม่เหนื่อย ร้องตั้งนานแล้ว...แม่เลยตอบไปว่ามันทำงานเป็นทีมลูก แต่ละตัวไม่ได้ร้องตลอดเวลา...ผลัดกันส่งเสียง...ฝากคำถามมายังคุณแผ่นดินในฐานะเชี่ยวชาญท้องทุ่ง....อึ่งอ่างมันร้องน้าน นานมันไม่หนื่อยเหรอแม่...