..........ในระดับประถมศึกษาชั้นที่สอนยากที่สุดคือชั้น ป.๑ และเป็นชั้นที่ทำให้ครูมีความสุขที่สุด เหนื่อยที่สุดต้องทุ่มเทแรงกาย แรงใจ ให้เขาอย่างเต็มที่ ต้องใช้รูปแบบการสอนที่หลากหลาย ใจเย็น  อดทนสูง และสิ่งหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กันคือปลูกฝังเขาให้มีระเบียบวินัย รับผิดชอบงานมอบหมายให้ได้ จึงจะทำให้การสอนได้ง่ายขึ้น เด็กแต่ละคนเรียนรู้ได้ต่างกัน บางคนเร็วมา บางคนช้ามากๆ จากประสบการณ์ที่เคยสอน ป.๑ มาก่อน เวลาเด็กทำงานเสร็จจะต้องมาอ่านให้ครูฟังก่อนรายบุคคล (ถ้าผิดแนะนำ แก้ไข) ถ้าผ่านให้เขาอ่านหนังสือภาพ นิทาน ที่เตรียมไว้รอเพื่อน แล้วครูจะได้มีเวลาซ่อมเด็กที่เรียนช้า สิ่งที่ได้รับทำให้เขาอ่านหนังสือได้เร็วขึ้น เป็นการปลูกฝังการอ่านไปในตัว (ในสมัยนั้นยังไม่มีโทรทัศน์ หรือเกม แพร่หลาย หากเขาได้อ่านการ์ตูนเด็กจะมีความสุข กระตือรือร้นค่ะ)

..........ครู ป.๑ - ๓ จะต้องสานต่อกันค่ะ  ถือว่าช่วงนี้เป็นช่วงสำคัญที่เราจะสร้างให้เขาอ่านได้ดี แต่ถ้าเกิดไปแผ่วในชั้นใดชั้นหนึ่งในช่วงนี้  ครูป.๔ -๖ ต้องเหนื่อยกันละค่ะ  ดิฉันเองก็ไม่ได้จบเอกภาษาไทยโดยตรง แต่อาศัยการเรียนรู้จากตำรา และประสบการณ์ตรงจากครูรุ่นพี่ รุ่นแม่ และคุณพ่อของดิฉน ท่านได้ให้คำแนะนำ ช่วยเหลือตลอด ยอมรับว่าเหนื่อยมากๆ แต่ก็สุขใจที่เขาอ่านได้

..........สาเหตุหนึ่งที่ทำให้เด็กอ่านหนังสือไม่คล่อง เชื่อว่าส่วนหนึ่งมาจากสื่อเทคโนโลยีที่ไม่ถูกต้อง เช่น เล่นเกม ดูโทรทัศน์มากเกินไป และเด็กขาดความรับผิดชอบค่ะ การที่จะแก้ไขนั้นจะแก้ที่ครูเพียงฝ่ายเดียวคงไม่ได้ ต้องร่วมแก้ด้วยกันหลายๆฝ่าย  ไม่ว่าจะเป็นครู ผู้ปกครอง ตัวเด็ก และระบบภายในค่ะ

..........ต้องขออภัยคุณครูมะเดื่อนะคะที่เขียนยาวไปหน่อย