สำหรับผมแล้ว...
ให้อภัยกับคนรอบข้าง พอๆ กับการให้อภัยกับตัวเอง..
และให้เวลากับความหม่นมัวอย่างพอประมาณ
ถ้าหนักหน่วงมากๆ ...
ปลอบประโลมตนเองผ่านวาทกรรม  กาลเวลาจะช่วยให้อะไรๆ ดีขึ้น เอง..

ขอบพระคุณบันทึกแห่งชีวิตบันทึกนี้ นะครับ