อ้าว…อาจารย์ย่ามแดง…ไหงต้องดุศิษย์ร่วมสำนักโชว์อาคันตุกะด้วย…ดีครับ…เป็นการแสดงความรักที่เปิดเผยดี…

ทีนี้เข้าประเด็นที่น้องเขาเสนอดู…แต่โปรดทำใจไว้เลย…ความเห็นผมจัดอยู่ในประเภทเครื่องดื่มที่ทำให้คนบินได้หนะ…แรง (เย่อ) ไง…ลองอ่านดูนะครับ

ไม่รู้เป็นไงพักหลังนี่…ไม่ค่อยไว้ใจมะริกันมากจนเกินเหตุหรือเปล่า…เวลาจะบริโภคสื่อมะริกันเลยต้องทำให้ตั้งคำถามตลอด…ไม่ว่าจะเป็นสื่อจากฮอลลี่วูด…หรือนิวยอร์ค…ก็ตาม…อย่างหนังที่ผมเช่าดูล่าสุดเรื่อง Blood Daimond นี่…มันยิ่งทำให้ข้อกังขาถึง “ความร้ายกาจ” ของมะริกันได้รับความสนับสนุนขึ้นไปอีก…เอาไว้ให้คนอื่นเล่าแล้วกัน…ทีนี้จะเข้าประเด็นของนิตยสารหละ…

คำถามที่ผมอยากให้ผู้ที่เฝ้าติดตามการเมืองระหว่างประเทศ..โดยเฉพาะเลห์มะริกันมีประเด็นต่าง ๆ ที่ผมอยากจะตั้งสังเกตต่อไปนี้

อเมริกายังจะชูโรงเรื่อง “อิสรภาพ” และ “ประชาธิปไตย” ซึ่งมักจะได้ผล…นักบริโภค (ผู้โง่เขลา) จากทุกมุมโลกมักจะยินดีปรีดาไปด้วยเสมอ…แต่ข้อกล่าวหาของผมคือ…อเมริกาคือประเทศที่กระทำอนาธิปไตยต่อคนของตนเองและต่อชาติอื่น ๆ มากที่สุด (อันนี้ยังไม่มีหลักฐานสนับสนุนข้อกล่าวหา) ผมจึงตีความต่อไปว่า…ไอ้นิตยสารที่พิมพ์เพื่อเชิดชูผู้หญิงหนะ…มันเป็นเรื่องที่ “คุย” กันมาเรียบร้อยแล้ว  และมันก็เต็มไปด้วย “เหตุผลทางการเมือง” เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับอะไรสักอย่าง…นี่ถ้าบอกว่าเป็นนิตยสารที่ตีพิมพ์ในช่วงไหน…ก็จะโยงได้ชัดเจนว่า…เขาต้องการจะสร้างความชอบธรรมในเรื่องอะไร…

ฉะนั้น…อย่าหลงคารม “มะริกัน” เป็นอันขาด…ไม่งั้นท่านจะกลายเป็นเพียง “ผู้บริโภคสมองกลวง” ในอนาคตอันใกล้นี้…มันเป็นเส้นทางแห่งการเปลี่ยน “ร้านไก่ทอดเคนตั๊กกี้ และร้านราชาเบอร์เก้อร์” ให้กลายเป็นวิหารแห่งประชาธิปไตยนะท่าน…เขากำลังจะทำให้ประชาธิปไตยกลายเป็นแค่สวนสนุก theme park…เพื่อเขาจะได้ทำการอนาธิปไตยแก่ชาติรัฐทั้งหลายทั่วโลกได้อย่างไม่มีใครทันสังเกตไงครับ…เพราะมัวแต่รื่นเริงกัน theme park democracy กับ วิหารแห่งประชาธิปไตยอันใหม่

อย่าสะดุ้งนะน้อง…ถ้าความคิดเห็นนี้ทำให้น้องสุ่มเสี่ยงต่อการคุกคามของเหล่า “อนาคิส” ก็ลบได้เลยครับ…