อย่างที่คุณ ส. บอกนั่นแหล่ะค่ะว่า สังคมไม่ค่อยให้ความสำคัญเรื่อง "จิต" มากเท่าไหร่...แต่พี่ว่า...จิตเป็นส่วนประกอบในการพัฒนา ไม่ใช่พัฒนาด้านสมอง ความรู้ กาย อย่างเดียว ต้องมีการพัฒนาจิตด้วย เพราะในฐานะที่พี่ทำงานเกี่ยวกับคนมากมาย ทำให้เราเห็นพฤติกรรมของคนมักมีความคิดแตกต่างกันไป...ยิ่งสมัยนี้ Gen ของคนมากมายที่ทำงานร่วมกัน...ปัญหาเกิดขึ้นมากมาย วัฒนธรรมองค์กรดี ๆ แบบเดิม ๆ ก็เสื่อมสลาย มีวัฒนธรรมแบบใหม่เกิดขึ้นมาให้เราได้เห็นมากมาย...

จิต เป็นเรื่องที่คนเรารู้ตัวกันค่อนข้างยาก บางคนจนตายยังไม่รู้จิตของตนเองเลยว่าเป็นเช่นไร...เพราะไม่ได้ถูกสอนให้ระลึกรู้...แต่บางคนรู้มากเกินไปก็มี...

เรื่องจิต พูดกันยาก ในความคิดของพี่ ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลว่า "จิต" ของตนเองเป็นเช่นไร...บางคนไม่แสวงรู้เรื่องจิต...ขึ้นอยู่กับแต่ละคนค่ะว่าทำอย่างไร จึงจะให้เข้าใจกระจ่าง ยิ่งถ้าจิตไม่ฝักใฝ่เรื่องทางธรรมด้วยละก็ อย่าหวังที่จะทำจิตให้บริสุทธิ์ได้...

ตอนเป็นเด็ก ๆ อาจไม่รู้ ไม่เข้าใจเรื่องจิต แต่เมื่อพอได้เรียนรู้ ได้เข้าใจ...ลองหัดมาฝึกจิตดู เป็นเรื่องที่น่ายินดีนะคะ...ทำให้เรารู้ตัวเองว่า เราเป็นคนเช่นไร ดีหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการฝึกจิตของเราเองค่ะ...ยิ่งอายุมากขึ้นใกล้จะลาลับจากโลกนี้ ยิ่งทำให้จิตเราบริสุทธิ์มากขึ้น เพราะการฝึกจิตให้คิดและทำแต่สิ่งที่ดี ๆ...คนอื่น ๆ อาจไม่รู้ สำหรับตัวเรา ๆ รู้ตัวเราดีค่ะ ว่าจิตใจเราเป็นเช่นไร...หมั่นฝึกบ่อย ๆ ของการรับรู้ เรียนรู้เรื่องโลก ทำให้จิตเราเริ่มเข้มแข็งและเป็นภูมิคุ้มกันให้กับตัวเราต่อสู้กับสังคมภายนอกได้อย่างดีเลยละค่ะ...

เราจะรู้ว่า "จิต" เราเป็นเช่นไร ขึ้นอยู่ที่ตัวของเราเองนี่แหล่ะค่ะ...ขอบคุณค่ะ จะตามอ่านค่ะ