ชอบบันทึกนี้มาก ๆ อ่านไปอมยิ้มไป ภาพศิลปแบบปู ๆ ก็สวยมาก

ชอบตรงนี้มากที่สุด
...ระหว่างที่ลูกตัวเล็กสุดเดินนำหน้าไป ผู้เป็นพ่อเดินตาม มองดูลูกด้วยความรู้สึกรักที่ไม่เคยลด..

แถมมีแต่เพิ่ม ใช่มั้ยคะ