สวัสดีค่ะ

Aj Kae

เอ...ฟังอาการแล้วไม่ค่อยดีเลยนะคะ... เคยเป็นตอนเรียน ป.เอกเหมือนกันค่ะ ตอนนั้นรู้สึกเซ็งๆ เหมือนไร้เป้าหมาย ต้องหาอะไรที่ break routine ทำค่ะ การอ่านหนังสือก็เป็นสิ่งดีนะคะ จริงๆ แล้วเข้ามาใน GTK บ้าง ถึงไม่ได้เขียนให้ข้อคิดเห็น แต่อ่านไปเรื่อยๆ ก็อาจจะช่วยนะคะ ไปอ่านเรื่องขำๆ ของ ดร.บัญชาก็สนุกดีค่ะ อ่านหนังสือที่คุณธรรมาวุธ ให้ไว้ในข้อคิดเห็นข้างต้นก็ดีนะคะ 

ตอนที่หายจากอาการอย่างนี้ เมื่อครั้งโน้น..มักจะมีอะไรมากระตุ้นให้รู้สึกอยากทำต่อค่ะ เหมือนกับเกิด inspiration ขึ้นมาน่ะค่ะ

พยายามเจริญสตินะคะ มีทุกข์ก็ดูให้เห็นทุกข์ เห็นเหตุแห่งทุกข์ ถ้ามีอาการเบื่อก็ดูให้เห็นความเบื่ออันนี้ แล้วพิจารณาดูสาเหตุ แล้วดูว่าจะแก้ที่เหตุได้อย่างไร บางทีถ้าความคิดวนไปวนมา ก็มองให้เห็นว่าความคิดวกวนอยู่กับเรื่องอะไร อาจอ่านหนังสือเพื่อตัดความคิด อาจพิจารณากายเพื่อตัดความคิด เช่น ถ้าเดินก็ให้พิจารณาการย่างเท้าเดิน ถ้าเขียนให้ก็พิจารณามือที่กำลังเขียน หรือออกไปข้างนอก ออกกำลัง สูดอากาศบริสุทธิ์ เพื่อตัดกระบวนความคิดค่ะ

บางที ลองตัดใจเขียนบันทึกว่าเรากำลังเบื่อลงใน GTK สักบันทึกหนึ่ง อาจจะดีขึ้นก็ได้นะคะ จะได้โต้ตอบกับสมาชิกต่างๆ ด้วย

ลองดูนะคะ ทำอะไรก็ได้ น่าจะดีขึ้นค่ะ เอาใจช่วยนะคะ ^ ^