เป็นเด็ก..บ้านนอก..นั้น..มีความสุข..ที่น่า..อิจฉา..เพราะครั้งหนึ่ง..ชนบท..มีรักอบุอุ่นและสุขสุดนอกบ้าน..และบ้านนอกที่ไม่ควรหลีกเลี่ยง..แต่ไฝ่หา..."ขอให้ดอกพยอมและต้นพยอมที่เกิดใหม่มีคุณภาพชีวิตที่สมเป็นพยอมที่จะมีโอกาศได้อยู่บนแผ่นดิน...ที่หายากขึ้นทุกทีๆ..."
มีรักมาฝากมีต้นไม้มามอบให้...