สวัสดีค่ะน้องเม้ง
- ชื่อบันทึกนี้ของเม้งเร้าใจดีชะมัด เรื่องที่เล่าก็อ่านเพลิน อ่านแล้วก็ทำให้ได้คิด .......คิดหนักเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน (คิดหนักแปลว่าสนุกอย่างพอดี ... ซีเรียสอย่างพอเพียง)
- เม้งเล่าให้เห็นถึงวงจรความเจริญที่ซ้อนทับกัน และพันธนาการเราไว้ด้วยความทันสมัย แฝงอยู่ในค่านิยมลวงของคำว่า "พัฒนา" เพราะการพัฒนาที่ว่า เน้นไปที่ความเจริญทางวัตถุ เทคโนโลยี และค่านิยมต่างๆอันขึ้นอยู่กับเงินตรา มากกว่าความเจริญทางจิตใจ
- การใช้คำว่า "ฝนพิษ" นึ้ได้อารมณ์มาก เพราะหากไม่อยู่ในที่กำบังอันดี ก็มีหวัง"เปียกโชกไปด้วยพิษ" และพิษอันเนื่องด้วยใจ(ที่ไม่รู้จักการพัฒนาอย่างแท้จริง)นั้นก็ร้ายกาจนัก
- แปลกแต่จริง... ทั้งที่รู้ว่าเป็นพิษ ก็ยังมีผู้ผลิตซ้ำ และยังเชื่อเอาโดยง่ายว่า พิษนั้นจะไม่มาถึงตัว ทั้งที่อยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน.... ที่ว่า "ฝนตกไม่ทั่วฟ้า" นั้นจริง ....แต่ "ฝนตกไม่เลือกฟ้า" นั้นจริงกว่า (คือว่าเรื่องนี้คงต้องเรียนถามผู้เชี่ยวชาญด้านพายุและฝนฟ้าคะนอง) :)
- เม้งให้คำตอบที่เป็นทางออกอย่างมีความหวังไว้แล้ว และพี่แอมป์ก็เห็นด้วย พร้อมๆกับตั้งคำถามตัวเองว่า เราควรลงมือทำอะไร และทำอย่างไรบ้าง แล้วก็เรียนรู้ไปทุกวัน ทุกขณะที่ทำ
- แล้วก็ได้พบว่าเราอาจไม่ได้ทำอย่างถูกต้องในทุกๆครั้ง เพราะบางครั้งเราก็ไม่รู้จริงๆว่าอะไร ถูกต้องและเหมาะสมที่สุด ณ ขณะนั้น หรือบางครั้งเรารู้ แต่เราไม่สามารถเลือกได้ (เสมอไป) ในภาวะแบบที่เราเป็น
- อย่างการที่เราต้องไปตลาดสด (แบบต่อรองราคาสด) คู่กับตลาดแห้งเอ๊ยตลาดทันสมัย (แบบบังคับราคาแห้ง ห้ามต่อรอง) อย่างห้างสรรพสินค้า เพราะของที่เราต้องการ ไม่ได้มีอยู่ในทุกๆที่เสมอกัน
- คราวนี้พี่ค่อยๆเข้าใจแล้วละ ว่าทำไมลัทธิ "จำกัดความต้องการให้เท่าๆกัน และแบ่งสรรให้เท่าเทียม" จึงดำรงอยู่ได้ยาก เพราะมนุษย์มีความต้องการไม่จำกัด และทวีความต้องการที่แตกต่างหลากหลายได้มากขึ้น โดยอิทธิฤทธิ์ของเทคโนโลยี ลัทธิหรือ "ความเชื่อ"นี้จึงถูกปฏิเสธ ถูกรื้อถอน และทลายกำแพงกันครั้งแล้วครั้งเล่า
- พี่แอมป์สนใจเรื่องความเชื่อของมนุษย์ เพราะความเชื่อกำกับทั้งวิธีคิดและวิธีทำของมนุษย์ พี่แอมป์จึงต้องค้นคว้าหาหลักคิดที่จะช่วยให้พิจารณาความเชื่อต่างๆโดยแยบคาย
- ทั้งนี้.....โดยไม่ได้ปฏิเสธว่า หลักคิด ก็จัดอยู่ในชุดของความเชื่อได้เหมือนกัน แต่ถามว่า หลัก ที่เราเลือกที่จะเชื่อ นั้นสมเหตุสมผลไหม ก็คงต้องศึกษาพิจารณากันต่อไป
- พี่แอมป์ดีใจที่เม้งชอบเรื่องที่ฟังนะคะ พี่แอมป์ก็เปิดฟังตอนทำงานเหมือนกัน เพลินดี และถึงแม้พี่แอมป์จะไม่ใช่คนที่เข้าใจอะไรยากๆได้เร็วนัก แต่ได้พบว่าในเรื่องที่ฟัง(แต่ละครั้ง)หากพยายามจนจับแก่นของ หลักคิด ได้ ก็จะช่วยให้เราคิดได้ "อย่างถึงแก่น"
- แล้วเราก็จะเห็นได้โดยวิจารณญาณว่า สิ่งใดเป็นคุณ สิ่งใดเป็นโทษ สิ่งใดเป็นพิษ เมื่อเรานำไปใช้ หรือเข้าไปสัมพันธ์ด้วยผิดมุม
- ที่พี่แอมป์ชอบที่สุด คือหลักคิดนี้ ไม่ได้คิดเป็นราคา แต่คุณค่าจะเกิดเอง เมื่อผู้นำไปใช้มองเห็นมุมมองที่เป็นคุณ ผู้นำเสนอหลักคิด ก็ไม่ได้อ้างตัวว่าเป็นเจ้าของ ไม่ได้เรียกร้องลิขสิทธิ์ และไม่หากำไรเอาจากหลักคิดนั้นแต่ประการใด
- พี่แอมป์มองเห็น"การให้" โดยไม่เรียกร้องเอาอะไรตอบแทนเช่นนี้ ทำให้รู้สึกเหมือนกับได้สัมผัส ฝนอีกชุดหนึ่ง..... ที่ไร้พิษ ...เป็นฝนที่ทำให้จิตใจฉ่ำเย็นดี ...
- ขอยืมคำของเบิร์ดมานิดนะจ๊ะ... : )
- สุดท้ายนี้ขอให้เม้งทำงานด้วยใจที่ฉ่ำเย็นและเบิกบาน ขอให้ผ่านทุกอย่างโดยราบรื่นนะจ๊ะ : )