"เล่นสมเด็จ เสร็จทุกราย" จริงหรือ? ตอบแบบฟันธงเลยว่า ไม่จริงครับ ที่เสร็จนั้นส่วนใหญ่ไม่ว่าพระอะไรก็เสร็จครับ เพราะไม่มีความคิดที่จะเรียนรู้หรือติดตามข่าวสารต่างๆในวงการพระเครื่อง ย่ำอยู่กับที่ สร้างวิมาณในอากาศ อยากได้อยากมี แต่ไม่คิดจะเรียนรู้ บางคนตำรายังไม่ยอมซื้อเลย อาจารย์ดีๆก็ไม่เสาะแสวงหา ขาดความเพียรพยายาม เมื่อราว 30 กว่าปีที่แล้ว ตอนที่ยังเป็นเด็กวัยรุ่น ผมเองก็พยายามหาอาจารย์ดีๆที่สะสมอย่างมีหลักการ ตำราหรือนิตยสารพระเครื่องก็หาซื้อเข้ามาเป็นร้อยเล่ม อ่านทุกอย่างที่ปรากฏในหนังสือ แล้วสอบทานจากอาจารย์หรือผู้รู้อีกหลายๆท่าน จนคิดว่าข้อมูลที่ถูกต้องและน่าเชื่อถือได้ ถึงจะเก็บเกี่ยวไว้ สิ่งหนึ่งที่ผ่านมาคือ การที่อาจารย์ท่านแรกสอนคือต้องหาพระแท้มาดูเท่านั้น และต้องเริ่มไต่ชั้นขึ้นมาก่อน ไม่ใช่จู่ๆก็มาเล่นพระระดับเบญจเลย ต้องรู้จักประมาณตนว่ายืนอยู่ตรงไหน และสอนให้มีความตั้งใจจริงในการศึกษา เมื่อสอนจนหมดภูมิก็กรุณาแนะนำอาจารย์ท่านต่อไปให้ โดยการบอกความนัยว่าอยู่ใกล้ตัว เพราะไม่แน่ใจว่าท่านจะยอมสอนหรือไม่ ผมใช้ความเพียรในการค้นจนพบ สิ่งที่ท่านสอนก็คือ ในความใหม่มีความเก่า ถ้าดูไม่ออกก็เลิกเล่นไป เมื่อตอบปัญหาของท่านได้ สิ่งเดียวที่ท่านทำคือนำพระสมเด็จที่ท่านสะสมมาให้ดู แล้วบอกว่าดูเอง สงสัยก็มาถาม จำให้ติดตาขึ้นใจ ในยุคนั้นพระเก๊ฝีมือดีๆยังไม่ปรากฏ มีแค่พระปิ้ง ย่าง ทอด เท่านั้น หรือคราบกรุก็เป็นการย้อมสีหรือใช้กาวเป็นหลัก การดูพระสมัยนั้นก็แค่ใช้ประสบการณ์แค่นั้น ยังไม่มีหลักการอะไรมากมาย ตำราก็ไม่มีแพร่หลาย เวลาผ่านไปการพัฒนาพระฝีมือก็สูงขึ้นเรื่อยๆ หากผมเองหยุดอยู่กับที่ก็คงเสร็จเหมือนกัน สำหรับนักเล่นก็ไม่ต้องเรียนรู้อะไรมากมาย หากแต่นักสะสมเท่านั้นที่ต้องศึกษาและฝึกฝนตลอดไป ไม่มีใครช่วยใครได้หรอกครับ ถ้าผู้เรียนไม่คิดที่จะเรียนและพาตัวเองมายืนอยู่บนคำว่านักสะสม โชคดีมีความเพียรขยันเรียน......สวัสดีมีพระแท้ใช้