เรียนคุณเด็ดดวง

ขอบคุณครับที่มาแสดงความเห็นกับเรื่องราวเรื้อรังในวงการศึกษาระดับอุดมศึกษาของไทย ผมไม่เคยอยู่ในมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่ของไทย จึงไม่รู้ว่าบรรยากาศของมหาวิทยาลัยใหญ่เป็นอย่างไร สิ่งที่พอจะทราบคือ มีอาจารย์เก่งๆอยู่ในนั้น เมื่อคนเก่งไปเจอคนเก่ง หากทำเพื่อความก้าวหน้าของมหาวิทยาลัย ก็จะก้าวหน้าอย่างรวดเร็วแน่ๆ

แต่มหาวิทยาลัยท้องถิ่น ก็ไม่ควรที่จะถูกมองข้ามไป อันที่จริงอาจารย์ที่มาอยู่ในมหาวิทยาลัยท้องถิ่น ก็ใช่ใครที่ไหน หากแต่เรียนจบมาจากต่างประเทศบ้าง มหาวิทยาลัยใหญ่ๆของไทยบ้าง เราพยายามให้มหาวิทยาลัยทั้งหมดอยู่ในเบ้าหลอมเดียวกัน แต่ลืมนึกไปว่า คุณภาพบัณฑิตแตกต่างกัน ทรัพยากรไม่เหมือนกัน คุณภาพคนในองค์กรและจารีตองค์กรแตกต่างกัน เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ไม่สามารถเป็นเบ้าเดียวกันได้ ดังนั้น สิ่งที่ควรจะเป็นคือ เบ้าใดก็ควรไปตามลู่ทางของเบ้านั้น

ผมเข้าใจว่า สิ่งที่ให้ความเห็นมานั้น เป็นประสบการณ์ตรง และเป็นข้อคิดเห็นที่ดีมากทีเดียว ในเครือข่ายพนักงานมหาวิทยาลัยก็มีการพูดถึงสิ่งเหล่านี้อยู่ตลอดเวลา ถึงอย่างนั้น ก็คงพัฒนาได้เท่าที่ได้ เพราะถ้าพนักงานไม่ได้อยู่ในกลุ่มนักพัฒนาพนักงาน รอแต่โชคช่วยและสวรรค์โปรด ก็คงไม่แตกต่างจากระบบเดิมๆ

ช่วยๆกันนะครับ

ขอบคุณครับ