ความจริงเทียมคือ ความจริงที่เราสร้างจากข้อความ ความคิด จินตนาการ พยานเท็จ หรืออะไรก็ตามที่เรามักอ้างกันเพื่อยืนยันว่าตนมีหรืออ้าง จะว่าไปแล้วก็เป็นความจริงเชิงทัศนะส่วนบุคคล ที่ตีกรอบตามเหตุผลของใจตัวเองหรือสถาบันเราเอง คือ ให้สังเกตเอานะครับ ผมว่ามันมีมากมากในสังคม (แม้แต่คำพูดของผม)..ซึ่งถ้าจะเอาเครื่องวัดว่า อะไรจริงแท้ ไม่แท้ ก็ขึ้นอยู่บริบทสังคม..อีกสังคมอาจไม่ถือว่าจริงหรือดีก็ได้ ..ดังนั้น ความจริง จึงมีหลายระดับ เริ่มแต่จริงหม่นๆ เทาๆ ไปหาจริงแบบขาวก็ขาว ดำก็ดำ ชัดเจนไปเลย...

ที่จริงแล้วที่จริงแท้คือ "กฏแห่งธรรมชาติ" ที่ไม่มีมารยาหลอกตา หลอกใคร ไม่มีเลศนัยต่อสรรพสิ่ง มีเอกมรรคเดียว คือ ทางตรงของธรรมชาติ เช่น ตะวันส่องแสง โลกหมุน เกิด ตาย ทุกข์ ฤดูกาล หัวใจ เส้นเลือด สมองฯ เป็นระบบกลไกที่มีเส้นทางตรง ที่ไม่เอนโอน ไหลไปตามแรงจูงใจจากเงินก้อนโตหรืองบก้อนใหญ่ แต่เป็นจริงแบบวิทยาศาสตร์เชิงนิเวศครับ

จะว่าไปก็คือ หลักพื้นๆ ที่เรารับรู้ได้ แต่ยังลึกไม่พอที่จะเห็นแก่นของมันได้ ดังนั้น ชีวิตหลอกเราหรือเราหลอกใจตนเอง ที่แน่นอนคือ เราปรารถนาห้าอย่างที่เป็นหมุดหมายของชีวิตคือ ความ "รู้ สุข ดี งาม จริง" ครับ เราอยากรวยเพื่ออะไร อยากมีเกียรติเพราะอะไร อยากมีเสรีภาพเพราะอะไร อยากได้ความยุติธรรมเพราะอะไร อยากมีงานทำ อยากมีบ้าน มีทุกสิ่ง มีชีวิตที่ดี ฯ เพื่ออะไร มันไปรวมกันที่เพดานใจจุดไหนบ้าง

พี่บุษคิดติดใจ ดีกว่า อ่านแล้ววางไม่ตื่นคิด ไม่สานคิด ก็ไม่ได้วิตามินสมองครับ

ขอบคุณสำหรับดอกไม้และคำแสดงครับ