ดิฉันคิดแยกเป็น 2 เรื่องค่ะ

- เรื่องแรก ดิฉันสนับสนุนให้มีการพัฒนาระบบขนส่งมวลชนที่ต่อเชื่อมทั้งในประเทศ และเชื่อมระหว่างประเทศค่ะ

- วิธีใช้งบประมาณต้องชอบด้วยกฎหมายค่ะ การใช้งบประมาณก่อสร้าง เงินทุกสตางค์ที่รัฐบาลใช้ทำสิ่งใดก็ตาม มากหรือน้อยก็ตาม มีวิธีงบประมาณกำกับไว้ว่า ต้องตราเป็น พรบ.งบประมาณ เพื่อให้มีการตรวจสอบโดยสภาผู้แทน (ที่เราเลือกเข้าไป) ใน พรบ.จะมีแผนงาน/โครงการที่มีรายละเอียดครบถ้วน เมื่อสภาผ่าน พรบ.งบประมาณแล้ว ก็ยังมีกลไกตรวจสอบการใช้จ่าย เพื่อปกป้องเงินของพวกเราทุกคน การกู้เงิน 2.2 ล้านล้านของรัฐบาล ไม่เป็นไปตามวิธีการงบประมาณปกติ (ซึ่งสามารถทำได้) ทำให้ไม่ต้องอยู่ในกลไกตรวจสอบ นี่จึงเป็นเหตุผลให้ศาลวินิจฉัยว่าไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ซึ่งดิฉันสนับสนุนการตัดสินของศาลค่ะ

ถ้ารัฐบาลต้องการสร้างรถไฟความเร็วสูง แล้วไปใช้วิธีงบประมาณปกติ ดิฉันจะอนุโมทนาอย่างยิ่ง เพราะระบบขนส่งมวลชนบ้านเราต้องพัฒนามาก

การเชื่อมระหว่างประเทศมีการวิจัยและเสนอแนะไว้เรียบร้อยแล้วว่าต้นทาง-ปลายทาง ควรจะอยู่ที่ไหน ต่อเชื่อมกับต่างประเทศที่ไหน (หารายละเอียดอ่านได้ไม่ยาก) แต่รัฐบาลมิได้กำหนดเส้นทางตามนี้ จึงกล่าวไม่ได้ค่ะว่าเรากำลังเชื่อมต่อการเดินทางระหว่างประเทศ

ประชาชนทุกคนก็ต้องมีหน้าที่ตรวจสอบการใช้เงินของภาครัฐเช่นกัน เงินของเราทั้งนั้นค่ะ เงินกู้ทั้งหลายจะผูกพันไปจนถึงลูกหลานของเรา