สวัสดีค่ะ..คุณดร.พจนา แย้มนัยนา...(วันวาน..อ่านบันทึก..คุณธวัชชัย..เิกิด..เก๊ทด์..)ขึ้นมาเฉยๆๆๆๆๆเลยเจ้าค่ะ....แล้ว.เกิดสนุกที่จะเขียน..บันทึก..ความแก่..เมื่อไปอ่านชวนเชิญเข้าให้...ก็ได้ความบันดาลใจจาก..คุณคนบ้านไกลที่ว่า..แขวนผนัง..๕๕๕๕...ก็เลย..คิดไปนิดหนึ่งเพียงว่า..เมื่อเกิดความสงสัยเรื่องตัวเลขและความรู้สึกนั้น...มันล่วงเลยมากว่ายี่สิบปีแล้ว......วันนี้..ตื่นด้วย..จิตสำนึก...เพียงว่า..หลวงแม่สอนไว้ตื่นมาแล้วยังเหมือนเดิม..ครบอาการสามสิบสอง.."พอใจแล้ว"...อ้ะะๆๆ...(อย่าคิดอะไร)....."คิดไปห้านาทีบ้าห่านาที..อิอิ"...จริงของหลวงพ่อชา..จ้ะ.....อาจจะต่อด้วยอาจจะแก่เกินร้อย..ตอนคิด...อิอิ....(เป็นกำลังใจให้กันและกัน..เจ้าค่ะ)...ยายธี