ปัญญาระดับเด็กประเภทใดที่จะทำตามครูได้หมดจดครับ.. ทางออกคือ ครูคือ ตัวแปรหรือผู้ขับเคลื่อนกระบวนการคิด การเรียน การจัดการความจำ โดยพื้นฐานเด็กมักจะชอบเล่นมากกว่าเรียน ครูจึงต้องยืดหยุ่นหรือหาเทคนิคการสอนแบบแปลกๆใหม่ๆ..

เล่นกับเรียนคือ ความรู้?

ส่วนมากเราจะเอาบันทัดฐานของผู้ใหญ่ใส่เด็ก..แต่พอเด็กเก่ง กล้าคิด กล้าทำ กลับมองว่า กล้าเกินวัยหรือก้าวร้าว หรือท้าทายครู ผู้ใหญ่...อีก๑๐ปี ข้างหน้าเด็กจะเก่งกล้ามากขึ้น ครูอาจมาเรียนจากเด็กมากกว่า มาสอน..ดังนั้น ครูต้องมีวิสัยทัศน์ในอนาคต พัฒนาตัวเองอยู่เสมอ ทำนองล้ำหน้าสพฐ.หรือหลักสูตรและมีจิตวิญญาณความเป็นครูอยู่ในอาชีพของตน เหมือนผอ.ชยันต์ เพชรศรีจันทร์ นั่นแหละครับ

ขอบคุณครูอุไรวรรณครับที่ให้แง่คิดดีๆ