น้องปืนครับ

ผมมาติดตามการทำงานของน้องอยู่บ่อยครั้ง ชื่นชมในความสามารถและวิธีคิดมาก

......

ผมเห็นว่าการเป็นนักกิจกรรมในมหาวิทยาลัยนั้น เป็นสนามฝึกฝนให้กับตนเอง ได้กำไรหลายเท่านัก เมื่อเทียบกับการเพื่อมุ่งเข้าไปศึกษาอย่างเดียว

โลกนักกิจกรรมในมหาวิทยาลัยเป็นโลกใบเล็กแต่จำลองโลกใบใหญ่ ปัญหาที่มีคล้ายกันกับข้างนอก

บ้านเมืองเราตอนนี้ยุ่งเหยิงเหลือเกิน ปัญหาที่เกิดขึ้นก็ดูเหมือนจะเกิดขึ้นซ้ำซาก บ่อยๆ เรื่องราวที่รุนแรงที่สุดก็เห็นจนชินตา...เห็นมั้ยเล่าครับว่า ท้ายที่สุดแล้วการมุ่งสู่อำนาจเพียงอย่างเดียว ไม่ได้ใช้ปัญญา(หรือใช้น้อย) และความจริงใจ ปัญหาไม่มีทางหมดไป มีแต่จะเพิ่มพูน

ผมให้กำลังใจน้องปืน หน่อกล้าอ่อนๆที่ฟูมฟักในแหล่งเพาะชำที่มีคุณภาพ เยาวชนของชาติเหล่านี้เป็นเสมือนความหวังที่จะช่วยเหลือบ้านเมืองเราในอนาคต ที่มีเจตนาที่บริสุทธิ์ทำเพื่อบ้านเพื่อเมืองเราอย่างจริงจัง

น้องปืนมีโอกาสในการเรียนรู้กับผองเพื่อน ปลูกฝ้งอุดมการณ์ที่ดีในระหว่าง การเรียนรู้ตลอดเวลาของนักกิจกรรม

หากเรารักบ้านเรา ...(ทุกคนบอกว่ารัก) ก็ต้องเป็นคนดีที่ช่วยกันทำให้บ้านเราอยู่ดีมีสุข ด้วยใจ และด้วยสองมือ

รักและศรัทธาครับ