การกระทำบ้างอย่างหากดูเพียงแค่การเมือง

เป็นประเด็นก็จะตรงไปที่คนไทยทั้งประเทศ

ไม่เพียงแค่ลูกหลาน แต่มันคือความเห็นแก่ตัว

ของคนที่มีอำนาจ แต่ขาดการใช้อำนาจที่

ถูกธรรม แต่เป็นไปเพื่อความถูกกลุ่มเป้าหมาย

ปัญหาที่พบเห็นจึงเป็นปัญหาลอยนวล

เพราะคนที่แก้ปัญหา คือคนทำปัญหา แต่

คนที่ไม่แก้ปัญหา กลับซ้ำเติมปัญหา แล้วมอง

ว่าลูกหลายเป็นเรื่องสำคัญมันก็ยากที่จะปฏิเสธ

แต่หากมองเหตุแห่งความจริง คนที่มีกินเขาก็

ไม่เดือดร้อน แต่คนที่ทำกินล่ะ เขาจะตอบอย่างไร

กับปัญหาที่ คาใจ จนทำมาค้าลง ลูกหลานที่

เกิดมาเป็นเงินเป็นทองก็ไม่เท่าไหร แต่ลูกหลาน

ที่ทำการงานอย่างติดๆขัดๆ จะให้เขาอมทุกข์

กับสังคมที่เต็มไปด้วยปัญหานานแค่ไหน?