หัวข้อ การบริหารความขัดแย้ง การเจรจาต่อรองและจิตวิทยามวลชน

โดย รองศาสตราจารย์สุขุม นวลสกุล

ในวันที่ 29 มกราคม 2557

สิ่งที่ได้จากหัวข้อนี้

- การป้องกันความขัดแย้ง เป็นวิธีการเข้าพบปัญหา เป็นการคาดคะเนล่วงหน้าอย่างมีประสิทธิภาพ

ในสาเหตุของความขัดแย้ง การทราบสาเหตุจะนำไปสู่ความเข้าใจที่ดีและสร้างความร่วมมือ

- วิธีการบริหารแบบป้องกันความขัดแย้ง

-การสื่อสารที่มีเหตุผล ชัดเจน ครบถ้วน ทำให้ผู้รับข่าวสารเข้าใจเจตนารมณ์

-การตัดสินใจที่เหมาะสมบนพื้นฐานความถูกต้อง

-การทำงานเป็นทีม และการมีส่วนร่วม

-การให้ความเคารพนับถืออาวุโส

-การรับรู้ข้อมูลทันตามสถานการณ์

-การดำเนินการที่ ถูกต้อง ถูกใจ ถูกจังหวะ

สิ่งที่ต่อยอดจากหัวข้อนี้

- ความขัดแย้งมักถูกมองในด้านไม่ดี แต่จริง ๆ แล้วความขัดแย้งมีในด้านดีด้วย เช่น เรื่องความแตกต่างทางความคิด

ทำให้เกิดความหลากหลาย การเป็นนักบริหารที่ดีต้องมองให้กว้าง คือมีทั้งเหมือนกันและไม่เหมือนกัน อย่างหนึ่งเป็น

อุปสรรคขัดแย้ง อีกอย่างหนึ่งนำสู่การพัฒนาที่ดีกว่า

- การบริหารความขัดแย้งต้องสนับสนุนความขัดแย้งเรื่องส่วนรวม ระวังความขัดแย้งส่วนตัว ไม่ดึงเอาความขัดแย้ง

ส่วนรวมเป็นส่วนตัว

- การจัดการความขัดแย้งที่มีประสิทธิผลนั้นขึ้นอยู่กับว่า เราจะทราบสาเหตุและสาระของความขัดแย้งเพียงใดเท่านั้น

ยกตัวอย่าง เช่น การแก้ปัญหาร่วมกันจะช่วยแก้ปัญหาความขัดแย้งที่เกิดจากความยากหรือความไม่เข้าใจ

- เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิตมนุษย์ที่เกิดมามีความแตกต่าง การขจัดความขัดแย้งเป็นเรื่องที่ทำไม่ได้เพราะขจัดความขัด แย้งก็คือขจัดมนุษย์ การเลือกใช้ยุทธวิธีใดนั้นขึ้นอยู่กับผู้บริหารจะค้นหาสาเหตุ เนื้อหาสาระของความขัดแย้ง สถานการณ์รอบด้าน วิธีใดก็ได้แล้วแต่ความเหมาะสมและดุลยพินิจ

- ควรพิจารณาสาเหตุของความขัดแย้งก่อนที่จะตัดสินใจใช้เทคนิคใดในการแก้ปัญหาความขัดแย้ง และตะหนักว่าไม่มี

เทคนิคเพียงเทคนิคเดียวที่จะบริหารความขัดแย้งได้ประสบความสำเร็จ