อ่านแล้วนิ่งคิดอยู่หลายครั้ง หลายคราเหมือนนั่งพิจารณาถึงสิ่งที่ผู้บันทึกสื่อและบอกเล่า “คนเราอยู่อย่างไม่มีความหวัง ก็คือตาย คนที่ตายแล้วไร้ซึ่งความหวัง” ..."ความหวังในชีวิต" นี่แหละคือสิ่งที่มนุษย์พึงกระทำและทำกับตน แม้ว่าคนคนนั้นจะมีเรื่องราวต่างๆมากมายเข้ามาในชีวิต แต่หากเมื่อใดที่มองปัญหาว่าไม่เป็นปัญหา และนำตนพยายามก้าวผ่านเรื่องร้ายนั้นในชีวิตได้...อย่างมีความหวังและพลังใจที่ก่อเกิดในจิตใจ ว่าทุกอย่างมีทางออกและชีวิตนี้เลือกได้..