ความงดงามจากการใช้ชีวิต

มิได้อยู่ที่ความหรูหรา เลิศเลอ
หากแต่บางเรื่องกลับปรากฏอยู่ท่ามกลางเสียงหัวเราะบนโต๊ะอาหาร
หรือไม่ก็ปรากฏอยู่กับห้วงของการเดินทอดเท้าเปลือยเปล่าบนสนามหญ้าเล็กๆ ในตัวบ้าน.

ชอบบทนี้ที่สุดค่ะ

ขอให้ท่านอาจารย์เข้มแข็งและมีพลังในการสร้างสรรค์ความงดงามต่อไปนะคะ