ในความคิดเห็นส่วนตัว...เพราะสังคมไทยไม่ชอบการยกย่อง ชื่นชมคนที่มีความรู้ความสามารถ แถมยังหมั่นไส้ว่าโอ้อวดตัวเอง และยังกลัวว่าการชื่นชมยกย่องแล้วจะทำเหลิง ลืมตัว ประมาณนั้น ...สังคมไทยจึงจ้องจับผิด มองความผิดของผู้อื่นแล้วยกมาเป็นอุทาหรณ์ สอนใจว่าอย่าทำอย่างนี้นะ เป็นสิ่งไม่ดี ...วรรณคดีต่างๆของไทยส่วนใหญ่จึงไม่ใช่แบบอย่างความประพฤติที่ดีงาม...สังคมไทยชอบพูดวิพากษ์วิจารณ์ลับหลัง ไม่กล้าพูดต่อหน้าเพราะความรู้สึกเกรงใจ ...ดังนั้นสังคมไทยจึงมีความเกรงอกเกรงใจ นิยมชมชอบ ยกย่อง Superhero ที่ไกลตัว...มากกว่าคนใกล้ตัวที่อยู่ในครอบครัว และอยู่ในประเทศเดียวกัน นะคะ...