"... ความปรารถนาฉัน.."

แม้นแตกกายทำลายขันธ์ลงวันไหน
เกิดชาติหน้ามาใหม่ในสงสาร
ขออย่าได้ประสบพบพวกพาล
พวกที่คอยรังควานทุกวารวัน

ที่หลอกลวงเล่นลิ้นที่ปลิ้นปล้อน
อย่าซัดเซพเนจรย้อนยังฉัน
พวกรักง่ายหน่ายเร็วก็เช่นกัน
ไม่พบปะผูกพันนั่นเป็นดี

อีกพวกหนึ่งซึ่งมิซื่อถือความสัตย์
ยามวิบัติขัดสนจนศักดิ์ศรี
มาออดอ้อนให้ช่วยด้วยไมตรี
พอลืมตาอ้าปากทีหลบหนีไกล

เห็นกันอยู่ไม่รู้อายคล้ายหน้าด้าน
มีสัญญาคราวันวานมิขานไข
เดินลอยหน้าลอยตาอ่อนล้าใจ
พูดออกไปก็อายช่างร้ายนัก

ถึงแผ่นดินสิ้นผู้คนบนโลกนี้
จะอยู่เดียวเปลี่ยวเอกีในศรีศักดิ์
ถึงจนตรอกไร้ทุกสิ่งจะพิงพัก
อย่าได้รักสมัครมั่นผูกพันเลย
๑๖.๓๕ น. : ๓๐ ก.ค. ๕๖