สวัสดี เจ้าค่ะ..."ยายธี"..ขอเรียนกราบขอบพระคุณท่านผู้อ่าน..ที่ให้ความสนใจ..กับบันทึก..เล็กๆนี้และแสดงความคิดเห็นและเป็นกำลังใจมา..ตลอด...(แม้ว่า..อาจจะเข้าใจได้ยาก.ก็ตาม.กับข้อเขียนเหล่านี้...เพราะ..ตามที่ทบทวน..มาก็ คิดว่า..ก็มักจะมาจากใจ..มาก..กว่า..บวกกับ..ตาที่เห็น...ฉะนั้น..สื่อที่ใช้..ด้วย..ตัวอักษรจึง..ไม่ บิดเบือน..โดยใช้..ความคิด..ที่ครอบงำ....ฉะนั้น..การเขียนนี้..ผู้เขียน..มักจะต้อง..อ่านไปพร้อมกับผู้อ่านเสมอๆ...เช่นกัน...แล้วต้องย้อนถามตัวเองว่า..เขียนไปได้อย่างไร..ก็ไม่รู้เหมือนกัน..อ้ะะะ...)

..ทั้งนี้..และทั้งนั้น.."ยายธี"..ขอกราบขอบพระคุณเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องทุกๆท่าน..ที่ทำให้เกิด..หน้า..โกทูโน..ขึ้นในประเทศไทย..เป็นกัลยาณมิตร..เป็นที่พึ่งทางใจทางหนึ่งของคนไกลบ้าน..เจ้าค่ะ..โดยเฉพาะ..คุณมะปรางเปรี้ยว..อาจารย์..ดร.ขจิต..ฝอยทอง..(คนหล่อ..ใจดี..ของยาย..)..ที่ให้ไมตรีจิตรและช่วยเหลือ..การสมัคร..ใน..ครั้งเริ่มแรก...จนมาถึงวันนี้..กับ..คำว่า..."สุดคะนึง".....

ด้วยคาระวะ

ยายธี...(เจ้าค่ะ)