ฉันเห็นด้วยกับคุณ ปารวี ค่ะ ^^ ดิฉันเป็น นศ.กิจกรรมบำบัด ม.มหิดลค่ะ สาขาเรามีกันอยู่15คน มีหลายครั้งที่เราทำงานด้วยกัน แล้วเกิดความไม่เข้าใจกันขึ้น ด้วยความที่เราไม่กล้าที่จะพูดกัน มีอะไรก็เก็บไว้ อาจจะเป็นเพราะต่างคนต่างมากันคนล่ะที่ ไม่ได้สนิทกันมาก่อน จนมีอยู่วันหนึ่ง ในคาบวิชาเรียน กิจกรรมบำบัดทางสุขภาพจิต เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้พวกเราได้พูดเปิดใจกันทุกคน ทุกๆเรื่องที่เคยไม่เข้าใจกัน จน ณ ปัจจุบันนี้ พวกเราทั้ง15คน มีความสามัคคีกัน รักกัน ช่วยกันในทุกๆเรื่อง ทำให้เราอยากมาเรียนใน ทุกๆวัน อ่อดิฉันและเพื่อนๆก็เคยทำกลุ่ม KM เหมือนกันค่ะ เป็นกระบวนการที่ดีมากๆเลยนะค่ะ =) มันทำให้เราสามารถจัดการกับความรู้ได้ดียิ่งขึ้น เป็นกำลังใจให้นะค่ะ คุณ ปารวี !!! ^O^