Dr. Pop จากที่ได้อ่านบันทึก "ครอบครัวไทยสร้างพลังบวกจริงหรือ"

ทำให้ทราบว่า ความแตกต่างระหว่างวัย เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้สัมพันธภาพของครอบครัวไทยลดน้อยลง

ช่องว่างของความสัมพันธ์ในทุกรุ่น กล่าวคือ ระหว่างสมาชิกครอบครัวที่เป็นวัยรุ่นกับพ่อแม่ ระหว่างวัยพ่อแม่ วัยทำงานกับวัยผู้สูงอายุ ระหว่างวัยเด็กกับวัยผู้สูงอายุ ซึ่งจะส่งผลในระยะยาวต่อสัมพันธภาพของครอบครัว

การที่จะทำให้สัมพันธภาพของครอบครัวเป็นไปในทางที่ดีขึ้นนั้น ต้องเกิดจากความร่วมมือร่วมใจ ร่วมกันคิดร่วมกันทำ ของคนทุกวัยในครอบครัว

เมื่ออ่านบันทึกนี้ทำให้คิดถึง คาบที่เรียน successful aging ที่อ.ป๊อปให้คิดกิจกรรมสำหรับผู้สูงอายุในปัจจุบัน และเมื่อตอนที่เราเป็นผู้สูงอายุ ในตอนนั้นดิฉันตอบไปแค่กิจกรรมของผู้สูงอายุในปัจจุบัน 1 กิจกรรมและเมื่อดิฉันเป็นผู้สูงอายุอีก 1 กิจกรรม แล้วอ.ป๊อปก็ให้ feedback กลับมาว่า... "ควรเป็นกิจกรรมที่ให้ทั้ง 2 วัยได้ทำร่วมกัน" จึงทำให้ดิฉันได้มองเห็นถึงสัมพันธภาพที่สำคัญและจำเป็นอย่างมาก

ในเรื่องนี้สามารถนำมาใช้ได้ทั้งในการดำเนินชีวิต และในทางกิจกรรมบำบัด กล่าวคือ การทำกิจกรรมร่วมกับปู่ ย่า ตา ยาย ที่บ้าน โดยสิ่งที่ทำนั้น ดิฉันจะถามความต้องการของทั้งตนเองและของปู่ ย่า ตา ยาย และพ่อแม่ด้วย เพื่อให้สัมพันธภาพในครอบครัวเราพัฒนาขึ้นไปในทางบวก ในทางกิจกรรมบำบัด ดิฉันมองถึงการบำบัดรักษาผู้รับบริการแต่ละท่าน เราต้องได้รับความร่วมมือของคนในครอบครัวด้วย เพราะเป็นบุคคลที่อยู่ใกล้ตัวผู้รับบริการที่สุดและจะทำให้การบำบัดฟื้นฟูเป็นไปได้เร็วและราบรื่นมากขึ้น

ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆนะคะ ^^