สวัสดีครับ    คุณ ข้ามสีทันดร
...............
เห็นด้วยอย่างยิ่งที่แสดงความเห็นมา ครับ
..................................................
เมื่อ"โมหะ"หรือโง่ครอบงำจิตใจผู้ใด เขาย่อมมืดหน้าตามัว เหมือนหลง ลงไปในถ้ำที่ไร้แสงสว่าง หาทางออกไม่ได้

ผู้ที่มี"โมหะ"เขาย่อมเห็น"โลภะ"ว่าโลภได้มากเท่าไรยิ่งดี  อย่างที่เกิดความวุ่นวายทั่วไปในสังคมปัจจุบัน  พอไม่ได้ดังใจก็เกิด"โทสะ"ความโกรธ หาทางทำลายฝ่ายขัดขวางนานาประการ
........................................................
ขอฝาก"กาพย์ยานี ๑๑" ไว้ให้อ่านเล่น ครับ
.............................................................
"โมหะ"ตามืดบอด...........นอนกกกอดความโง่ไว้
หลงผิดติดตามไกล.........มิจฉามากยากบรรเทา
ดุจหลงลงสู่ถ้ำ.................แสงแห่งธรรมถูกบังเงา
มืดล้ำนำความเขลา........ดึงโลภะ โทสะไป

"โลภะ"สิงเข้าตัว............หน้ามืดมัวเห็นแก่ได้
กังฉินโกงกินไซร้...........เมินมองข้ามความเพียงพอ
มากมายใช้เล่ห์กล.........ไม่คิดสนผลกรรมก่อ
พระเจ้าที่เฝ้ารอ.............บูชาเงินเพลิดเพลินใจ

"โทสะ"พยาบาท..........เลวร้ายกาจอาจทำได้
ฆ่าฟันจนบรรลัย..........เห็นเหี้ยมโหดโฉดชั่วช้า
โทสะเข้ามาสิง............ทำทุกสิ่งดุจผีบ้า
อรรถธรรมไม่นำพา.....จิตมืดมนอนธการ๚

................................................Augustman

ขอบคุณมาก ที่มาร่วมแสดงความคิดเห็น ครับผม

.