ปรัชญาอิสลามสอนให้ ปล่อยวางการพิพากษา ตนเอง พิพากษาต่อกันเองของพี่น้องมนุษย์

การพิพากษาว่าตนผิด คนอื่นผิด หรือ เราถูก คนอื่นผิด นั่นคือ การกระทำที่เกินสิทธิ์ของมนุษย์กันเองทั้งสิ้น

ที่สมควรตามผู้สร้างมนุษย์แนะนำ คือ ให้ตักเตือนกัน เตือนว่าหวาดเสียว ที่จะเดินห่างไปจากทางอันเที่ยงตรง ตกแถวของการขอเป็นมนุษย์ที่ ดี ตกแถวไปจากการกตัญญูตรอตนเอง พ่อแม่ บรรพบุรุษ ศาสนทูตที่ผู้นั้นติดตาม

หากเราด่วนพิพากษาใคร จงตระหนักถึงปรัชญาที่กตัญญู และ อยู่ในภาระหน้าที่ แบบอิสลาม(สันติธรรม) เถิด