การศึกษาแบบสมัยใหม่ อาจทำให้คนรุ่นใหม่ตื่นเต้นกับเทคโนโลยีใหม่ๆ แม้เราจะมองว่าเป็นวิธีที่สร้างความรู้ให้มนุษย์ แต่อย่ามองข้ามความบกพร่องในตัวมันเอง และอาจกระทบมาถึงคุณภาพของมนุษย์เองด้วย

ปัญหาของสังคมยุคสื่อคือ "ปัญญาประดิษฐ์" (Artficial Intelligence) เราเชื่อมั่นในปัญญาประดิษฐ์เหล่านี้มากไปหรือไม่ นั่นคือ เรากำลังตกเป็นผู้รับใช้มัน หากขาดมันเราอาจเป็นหมดอำนาจได้ หรือขาดการเชื่อมโลกได้ จุดยืนของเราคือ การใช้มันเป็นอุปกรณ์ในการศึกษา มันต้องไม่มีอำนาจเหนือเรา ที่สำคัญคือ เราต้องวิเคราะห์กระบวนการทั้งหมดได้อย่างเบ็ดเสร็จ มิใช่ให้มันวิเคราะห์ หากเราเข้าป่า ทะเลทราย ใต้พิภพ ฯ ซึ่งอยู่ห่างไกลอุปกรณ์เหล่านี้ เราก็เป็นใบ้ได้

ปัญหาใหญ่คือ มนุษย์รับรู้ข้อมูลอย่างท่วมท้นในยุคปัจจุบัน เพราะคิดว่าทันสมัย ทันโลก เพราะอาศัยเทคโนโลยี โลกไซเบอร์ แต่มนุษย์กลับย่อยข้อมูลเหล่านี้ ไม่ได้ วิเคราะห์ไม่เป็น เรียบเรียงข้อมูลที่ได้ไม่ละเอียด แล้วประเมินไม่ออกว่า ที่ได้มานั้น เท็จจริงหรือเทียม เพราะโลกยุคใหม่ มีข้อมูลเทียมมากมาย ทำอย่างไรเราจะหาข้อมูลได้อย่างแท้จริง โดยไม่ตกเป็นคนรับข้อมูลมากล้น จนสับสนได้ ฉะนั้น จุดนี้ เราต้องมีหลักยึด มีจุดยืนในความเป็นมนุษย์ ที่มองเห็นปัญหาของคนยุคใหม่และอุปกรณ์ใหม่ๆ เพราะอีกหน่อย โลกก้าวต่อไป อุปกรณ์เหล่านี้ มีอยู่ทุกพื้นที่ เราคงไม่ตื่นเต้นแล้ว แต่จะอยู่ว่า เราจะวิเคราะห์ข่าวสาร เนื้อหาอย่างไร ตามหลักการสื่อสาร (SMCR)

ประเด็นที่ว่ามา (ตามที่คุณหทัยรัต) เป็นเรื่องที่ชาวตะวันตกในด้านองค์กรนำร่องไปนานแล้วครับ เมืองไทยมีเน็ตเกิดขึ้นเมื่อ ปี 2530 เท่านั้น อาจต้องใช้เวลาครับ ในแง่วิธีการ สำหรับคนรุ่นใหม่น่าตื่นเต้นครับ แต่ต้องสร้างฐานการเข้าใจ และฐานสมองหรือฉีดวัคซีนให้เด็กยุคใหม่ใช้สื่อให้เป็นและคุ้มค่า และต้องสร้างหลักการในการรับข้อมูลและวิเคราะห์ ย่อยสารยุคใหม่ให้เป็น มิฉะนั้น พวกเขาจะใช้สื่อไปในทางผิด เช่น แชท คุยไลน์ ส่งภาพ ส่งข้อความลวง ส่งคลิปไปในทางไม่สร้างสรรค์ เพราะขาดจุดยืนในการใช้สื่อสาธารณะร่วมโลกกัน

ที่แสดงทัศนะมาเพื่อเสริมนะครับ มิได้แย้งสุดโต่ง เพื่อความละเอียดในการมองสื่อ และรู้เท่าทันครับ กระทบใจขออภัยอย่างแรงนะ ขอบคุณครับผม