"..ขานคำรำลึกคุณ.."

ถึงจะสาวแสนสวยจนล่มหล้า
ฤาจักมาเทียบแม่ผู้แก่เฒ่า
ร้อยคำขานมานสลักว่ารักเรา
ฤาจะเท่าเศษเสี้ยวแม่เหลียวแล

น้ำใจแม่กว้างใหญ่กว่าใดหมด
มิเคยลดหรือเปลี่ยนไปหลายกระแส
มีเท่าไรก็เท่านั้นมิผันแปร
มั่นคงแท้ไม่จืดจางจวบวางวาย

ปราชญ์แต่ก่อนสอนมาก็น่าคิด
ว่าร้อยชู้คู่เชยชิดมิตรทั้งหลาย
ฤาจักเทียบเปรียบเมียขวัญพรรณราย
พันเมียหมายไม่เหมือนแม่แท้จริงเชียว

และโบราณยังว่าไว้เตือนใจอีก
สามวันหลีกจากนารินถวิลเที่ยว
มอบดวงใจไว้ในนางเพียงอย่างเดียว
กลับมาใหม่ไม่แลเหลียวเพียงเสี้ยวตา

ความรักแม่มีอยู่มิรู้สิ้น
ยิ่งกว่าฟ้ากว่าดินสิ้นกังขา
ประจักษ์แจ้งแก่ใจลูกทุกเวลา
อุปมาว่าไว้ยังไม่พอ

ถึงพากเพียรเขียนสารสักล้านบท
หาบรรยายได้หมดเท่าท่านก่อ
ไม่ได้แสร้งสรรเสริญเฝ้าเยินยอ
เพียงแค่ขอขานคำรำลึกคุณ ฯ
๑๙.๓๖ น. อาทิตย์ที่ ๘ ธันวาคม ๒๕๕๘