เรียนท่านอาจารย์ ดร. แสวง รวยสูงเนิน ค่ะ
เริ่มสนุกกับการเรียนรู้ขึ้นมาบ้างแล้วค่ะอาจารย์
......
แล้วปัญหาใหญ่ๆ ในชีวิตของท่าน จะไม่มีอีกเลย...
.....
วันนี้ ขนฟางเข้าเนินผักหวานป่า เห็นฝักหญ้าไมยราบแล้วคิดถึงอาจารย์ค่ะ
....
... พัฒนาสมองให้ใหญ่กว่าเพลี้ย!
และไปให้ไกลกว่าเมล็ดหญ้า!
...
... ต้องเรียนรู้ตลอดเวลา
ปรับตัวให้ทันกับสถานการณ์
แล้ว "อุปสรรค" ต่างๆ จะเล็กลงจนแทบมองไม่เห็นครับ
....
หนึ่งปี ผ่านไป กับการเรียนรู้ อยู่กับธรรมชาติ
คำตอบว่าด้วยโจทย์ชีวิต ถูกถอดรหัสชัดขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้ กำลังสนุกกับการเรียนรู้ธรรมชาติของสัตว์
ที่สะท้อนธรรมชาติความเป็นเราได้ชัดดี
และต่อยอดด้วยการเรียนรู้ธรรมชาติของพืช
ซึ่งสะท้อนความน่าจะเป็นของอนาคตเราได้อย่างพอเหมาะพอดีเลยค่ะ
ค่อยๆย้อนรอย ตามอ่านบันทึกเก่าของอาจารย์ค่ะ
ขอบพระคุณมากๆเลยนะคะ