"ความจริง" (ที่มนุษย์สร้างคนด้วยภาษา) คือ มายาคติด้านวาทกรรม โดยใส่ความคิตไม่ชอบเข้าไป จึงกลายเป็นความผิดของคนนั้น..ทุกคนเป็นมนุษย์ มีโทษ มีคุณกันทั้งนั้น ถ้าจะจับผิดใครก็คงไม่พลาด เพราะทุกคนมีจุดอ่อนเสมอ..อยู่ที่ว่าเรามองคนด้วยสายคนหรือไม่..แม้แต่ตนเองยังไม่สมบูรณ์ (เพราะไม่ได้ทำ) เรามองใจตนและมองคนด้วยสายความเป็นคนหรือไม่ นั่นคือ มนุษย์เหนือมนุษย์.. ความรู้ มิได้แปลว่า คน แต่คุณธรรมคือ มนุษย์โดยแท้ ทุกคนมีโอกาสพลาดผิดได้.. มองให้รอบด้าน...ให้คุณเป็นอย่างที่เขาเป็น ย่อมจะเห็นสิ่งที่เขาทำ..