การสวดที่สอดแทรกการปิดกั้นปฎิเสธ หรือ นิ่งเฉยต่อ ผู้มีพระคุณ ที่ให้ออกซิเจนของพระเจ้าสุทโธธนะหายใจ จรรโลงชีวิต จนมีมหาบุรุษ ชื่อ ตถาคตนั้น จะประเสริฐไปกว่า สวด เพื่อแสดงความกตัญญูต่อผู้สร้างสิ่งทั้งหลาย แม้ยังไม่พบตัวตน มั้ยล่ะ