ขอบคุณค่ะอาจารย์ดร.พจนา

         อาจารย์สบายดีไหมคะ

ขอบคุณกำลังใจค่ะอ.ขจิต

          คุณแม่พี่อายุ  84  ปีค่ะ ท่านเป็นเนื้องอกที่เยื่อหุ้มสมองตั้งแต่พี่เรียนอยู่ป.5

         ท่านก็ผ่าตัดกระโหลกหลายครั้งแล้วค่ะระยะหลังพี่ชวนไปหาหมออีกท่านก็บอกว่าไม่ผ่าแล้ว

         พี่เคยชวนไปตั้งแต่กำลังยังดีอยู่คือตั้งแต่อายูเจ็ดสิบเศษท่านก็ปฏิเสธ

         ปี47ท่านเริ่มมีอาการชักคือจู่ๆขณะกำลังทำอะไรอยู่ก็ตามจะไม่รู้สึกตัวอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็เป็นปกติ

         พอถามก็ไม่รู้เรื่องว่าเป็นอะไรเมื่อครู่ ปี49ท่านเป็นบ่อยจึงไปหาหมอหมอเลยว่าท่านชัก

         จึงได้เริ่มกินยากันชักมาตั้งแต่นั้น จนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่มีอาการแบบนั้นอีก

         หลังจากนั้นพี่ก็ถามท่านว่าหากหมอผ่าให้ท่านจะผ่าไหมท่านตกลง

         จึงพาท่านไปหาหมอที่รามาที่ท่านเคยไปผ่าคุณหมอท่านก็แนะนำว่าอายุมากแล้ว

         เกรงว่าจะมีปัญหาตอนดมยาสลบท่านบอกว่าหากผ่าก็เสี่ยงมากอาจไม่หาย

         แต่หากรักษาตามอาการหากชักก็กินยากันชักท่านอาจจะอยู่ได้เกิน5ปีก็เลยดูแลท่านตามอาการมาเรื่อยๆค่ะ

         ท่านก็สบายดีมาตลอดปวดขาก็กินยาแก้ปวด แต่ปีนี้ท่านผอมลงมาก บางวันก็หงุดหงิดง่าย

         คิดว่าเป็นเพราะเนื้อสมองส่วนที่ควบคุมอารมณ์อาจถูกเบียดจากก้อนเนื้องอก

         พอดีท่านไม่ค่อยได้ยินด้วย ท่านก็เลยหงุดหงิดไปอีก  ยังดีที่ท่านชอบอ่านหนังสือ

         หนังสือมีที่ไหนท่านเอามาอ่านได้หมดค่ะไม่ว่าจะเป็นหนังสือธรรมะ

         หนังสือพิมพ์หรือหนังสือเรียนของหลาน ท่านเสียใจไม่หายที่ท่านไม่ได้เรียนต่อหลังจากจบป.๔แล้ว

        ถ้าเมื่อก่อนเรียนกศน.สะดวกสบายเหมือนทุกวันนี้พี่คงให้ท่านเรียนกศน. แต่เรียนตอนนี้คงไม่ไหวแล้วค่ะ

        เมล็ดชมจันทร์ไม่ได้ขึ้นรานะคะพี่จะใส่ถุงพลาสติกก็กลัวขึ้นราเลยเอาทิชชูห่อแล้วเอาหนังสือพิมพืตัดเป็นฝอยๆกันกระแทก

        อันที่เก็บไม่ทันถูกฝนขึ้นราและเมล็ดบวมพี่ลองเพาะกลับงอกค่ะนึกว่าจะเน่าแต่คงส่งไปให้อาจารย์ไม่ได้หรอกจะเน่าเสียก่อน

        ขอ บคุณค่ะ