ขอบคุณคุณพ.แจ่มจำรัสมากนะครับที่ให้ข้อสังเกต หากเราศึกษาประวัติศาสตร์ถึงรากเหง้าของกลุ่มคนไทในอดีตจากทางเหนือของไทย หรืออยู่ช่วงระหว่าง สิบสองปันนาลงมา รกรากภาษาไทยและลาวมีที่มาแห่งเดียวกัน ไทยเหนือ ไทยอีสาน และลาว มีรากเหง้าอยู่ในกลุ่มเดียวกัน คำศัพท์สามารถฟังกันรู้เรื่อง เพี้ยนกันนิดหน่อย ตามสำเนียงของบรรพบุรุษที่พยายามให้ดูแตกต่าง เห็นได้จากคำศัพท์ที่ยกมาและที่ผมสังเกตเห็น เช่น
ซิ้น เท่ากับ จิ๊น, ฮ้อน เท่ากับ ฮ้อน ,ฮักหรือมัก เท่ากับ ฮัก , ต่อน เท่ากับ ติ่น , ผ้าซิ่น เท่ากับ ซิ่น ฯลฯ หลากหลายคำศัพท์ที่ ไทยเหนือ ไทยอีสาน และลาว ใช้ตรงกัน
เป็นทัศนะส่วนตัวนะครับ ไม่ได้อิงวิชาการใด ๆ ส่วนใหญ่แล้วได้มาจากการพูด การอ่านและการสังเกตครับ
ขอบคุณครับ