สวัสดีอีกรอบครับ  ป้าวิ  ไอดิน-กลิ่นไม้

* ทางเหนือหรือเชียงใหม่  เวลาเอาต่อหรือเก็บตัวอ่อนของต่อ เขาจะสวมชุดที่ทำขึ้นเป็นพิเศษนะครับ   โดยจะใช้มีดปาดรังต่อออกบางส่วน จากนั้นก็เอามือล้วงเอา "รวงต่อ" ที่อยู่ข้างในออกมา โดยในการเก็บครั้งแรกจะเหลือรวงต่อเอาไว้ด้านใน 1 รวง  เพื่อให้แม่ต่อได้เลี้ยงลูกต่อไปอีก....ประมาณหนึ่งเดือนจากนั้น ก็เก็บรวงต่ออีกครั้งหนึ่ง(ครั้งที่ 2) โดยใช้วิธีเดิม ซึ่งครั้งนี้รวงต่ออาจจะน้อยลง แต่ก็ยังคงเหลือรวงต่อเอาไว้บางส่วนเช่นกัน

  หลังจากดักแด้ต่อลอกคราบเป็นแม่ต่ออย่างสมบูรณ์แบบหมดแล้ว  คนเลี้ยงต่อก็จะไล่แม่ต่อให้หนีไป จากนั้นก็ตัดเอารังต่อมาทางแลกเกอร์ให้สวยงาม  แล้วก็นำไปขายให้กับคนที่สนใจ ในราคาที่แตกต่างกัน ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับขนาดของรังต่อ

** ทั้งต่อและแตนมีพิษร้ายเหมือนกัน  คนที่แพ้พิษต่อหรือแตน  หากไปถึงหมอช้า  ก็รอดยากนะครับ

    อ้อ...อาทิตย์ที่แล้ว  ก็มีชาวบ้านใกล้ๆ บ้านแม่ตาดถูกต่อกัดต่อยไปคนหนึ่งนะครับ  แกเป็นขี้เมา  พี่สาวกำลังทำลาบหมู  แกก็เลยอาสาไปเก็บฝักเพกา(ลิ้นฟ้า)หลังบ้านพี่สาวมากินกับลาบ  บังเอิญฝักเพกาตกใส่รังต่อที่อยู่บนต้นลำไย (ซึ่งแกไม่รู้มาก่อนว่าต่อทำรังอยู่บนนั้น ) ผลก็คือ แกโดนต่อต่อย 100 กว่าจุด  และตายในระหว่างที่ญาติๆ กำลังพาไปส่งโรงพยาบาลสันกำแพง....น่ากลัวมากๆ เลยครับ