บางสิ่ง...บางอย่าง...หากว่าเราใส่ความรีบเร่งไปจะกลับกลายเป็นว่าสร้างแรงกดดันให้กับเด็กเกินไปไหมในวัยของเขา...อืมน่าคิดนะครับ...

      ผมเชื่อว่าในแต่ละวัยก็จะมีมิติด้านการเรียนรู้ของเขาอยู่...บางครั้งการเรียนรู้โดยก้าวกระโดดข้ามวัยไปกลับกลายเป็นผลเสียมากกว่าผลดี...เป็นมุมมองในมิติที่เอาการดำเนินชีวิตภายใต้กรอบความรัก ความอบอุ่น...เป็นตัวตั้งไม่ใช่ ความเก่ง ความฉลาดเป็นตัววัด...

       เด็กปัจจุบันวิวัฒนาการด้านต่าง ๆ รวดเร็วมาก...โดยเฉพาะด้านเทคโนโลยี...ผมตามไม่ทันเลย...หรือว่า (ผมแอบ) อิจฉาเด็กที่เก่งกว่า...๕๕๕

        โลกปัจจุบัน...ความกดดันจากสิ่งรอบข้างสูง...แต่สิ่งที่จะช่วยพยุงให้เด็กก้าวข้ามพ้นผ่านไปได้คือ...สายใยรักจากครอบครัวที่ถักทอลงไปในใจของเด็กเป็นการบ่มเพาะเมล็ดพันธ์ให้เติบใหญ่ได้อย่างงดงามในทุก ๆ ด้าน…

ชื่นชมและเป็นกำลังใจให้พี่ชลัญธรนะครับ...การปลูกฝังความคิดที่พี่ถ่ายทอดให้กับลูกเป็นสิ่งที่งดงามมากครับ...:)